Այսպէս է ասում Տէրը. Որդեա՛կ, պահի՛ր իմ խօսքերը եւ օր ու գիշեր դրանց մասի՛ն մտածիր իբրեւ հարազատ որդի եւ ազնիւ ժառանգ, իսկ նա, ով չի նորոգում եւ բարձրացնում նախնիների առաքինութիւնը, նա ամօթ եւ նախատինք է իր պապերի համար եւ մի նոր անէծք: ՍԻՐԱՔ ; 20 ,28

Դերենիկ Դեմիրճյանի նամակներից Հովհ. Թումանյանին

Սիրելի' Օհանես,

...Լևոնի հետ բավական եղանք, խոսեցինք, հուսադրվեցինք, նորից հուսահատվեցինք և... հուսադրվեցինք: Էհ, հիմի էլ որտեղ երկու վերնատունցի կպատահեք, շարունակեցեք միևնույն ապարդյուն արհեստը: Ուսերս կոտրվում են այս կյանքի ծանր բեռի տակ, և ահա, դրա համար, ոչինչ ուրախ բան գրել չեմ կարող և չեմ սպասում, որ գրես: Կատարիր խնդիրքներիցս (որ բավական շատ են եղել) մեկը:

Քաջազնունուն ղրկել եմ պոեմս, նոր ձևով: Իսկույն գրիր և քո կողմից էլ խնդրիր, որ իրենց ընկերությունը համոզե` իսկույն հեռագրով ուղարկեն փողը, որ մի քիչ անհարմար է, իհարկե: Շատ կուզենայի նախ` Վերնատուն ուղարկել, կուզենայի նաև` դեռ էլի սրբագրել... բայց եթե այդպես անեմ, ինձ այլևս դուրս կանեն Շվեյցարիայից, հնար չունիմ սպասելու:

Համբույրներ, Ձերոնց շատ բարևներ: