Այսպէս է ասում Տէրը. «Եթէ ուշադիր լսես քո տէր Աստծու ձայնը, նրա համար հաճելի գործեր կատարես, ունկնդիր լինես նրա պատուիրաններին ու ենթարկուես նրա բոլոր հրամաններին, քեզ վրայ չեմ թափի բոլոր այն հիւանդութիւնները, որ թափեցի եգիպտացիների վրայ, քանզի ես եմ քեզ բժշկող Տէրը» (Ելք 15:

Ո՞վ է Աստված

Դարերի ընթացքում մարդկության կրոնական միտքը պատասխան է փնտրել այն հարցին, թե արդյո՞ք Աստված կա. հաճախ թվում էր, թե ընդհանրապես անհնար է պատասխանել այս հարցին: Պարզվում էր, որ հարցի դրական պատասխանի ցանկացած փորձ թերի է: Աստծո մասին մեզ խանգարում են խոսել թե՛ մարդկային լեզվի սահմանափակ լինելը, թե՛ Աստծո և մեր փորձի անհամատեղելիությունը, թե՛ կարծրատիպերը:

Ոմանք ենթադրում են, թե եկեղեցական դոգմաները պետք է պարզ ու հստակ պատասխանեն հարցին՝ Աստված կա, թե՞ ոչ: Իրականում սա թյուրիմացություն է: Եկեղեցու ուսմունքը, մասնավորապես դոգման, ստեղծվել է երկար վեճերի ընթացքում ոչ թե նրա համար, որպեսզի տրվի «Աստված կա, թե՞ ոչ» հարցի պատասխանը, այլ որպեսզի հավատացյալներն ապահովագրված լինեն Աստծո մասին հերետիկոսական պատկերացումներից: Եկեղեցու ուսմունքն իրականում ենթադրում է ոչ թե Աստծո մասին գիտելիք, այլ՝ իմացություն, Աստծո հետ հարաբերությունների կենդանի փորձ:

Աստված մեկ է: Աստծո միակությունը երբեք էլ ակնհայտ չի եղել մարդկության գիտակցության մեջ, և շատերին էլ ակնհայտ չէ մինչ օրս: Աստծո հայտնությունն այն մասին, որ Ինքը միակն է և չկա ուրիշը, աստվածաշնչային ճշմարտության անկյունաքարն է: Եթե դա կասկածի ենթարկենք, քրիստոնեությունն ուղղակի կդադարի գոյություն ունենալ: Այսպիսով, Միակ Աստծուց՝ երկնքի և երկրի Արարչից բացի, մնացած ամեն ինչ արարված է:

Աստված անձ է: Մենք անձ ենք համարում մարդու միասնական և անբաժան ոչ-նյութական էությունը: Յուրաքանչյուր մարդ անձ է և դրանով նման է Աստծուն: Անձն ունի գիտակցություն և կամք, բանականություն և ստեղծագործական ունակություն։ Մենք Աստծո մասին մտածում ենք մեր անձի նմանությամբ՝ հիշելով, որ իրականում Նրա պատկերն ենք ու Նրան նման ենք:

«Ես այն Աստվածն եմ, որ Է»: Երբ Մովսեսն Աստծուն հարցրեց Նրա անունը, Աստված նրան տվեց պատասխան, որի իմաստի բացահայտման համար ավելի քան երեք հազարամյակ գլուխ են կոտրում ուսումնասիրողները։ «Ես այն Աստվածն եմ, որ Է»,- ասաց Աստված: Այս տետրագրաման (քառատառ անունը, քանի որ հին հրեերենում այն գրվում էր չորս տառով) պարզապես միայն հատուկ անուն չէ, որի իմաստը այդ անունը կրողին տարբերակելն է: Չկա Աստծուն նման որևէ մեկը, որպեսզի կարիք լիներ տարբերակվել անվամբ:

Տետրագրաման իրականում բացահայտում է, թե ով է Աստված: Աստված Նա է, Ով գոյություն ունի, Ով անփոփոխ է և Ով ապրում է անկախ ժամանակների ընթացքից: Իսկապես, աստվածահայտ անունը նշանակում է, որ միայն Աստված գոյություն ունի հավիտենապես, մնացյալ ամեն ինչը Նրա կողմից է արարված և գոյություն ունի, որովհետև այդպիսին է Նրա կամքը: Կարևոր է ընդգծել, որ Աստված ապրում է ժամանակից դուրս՝ անցյալում, ներկայում, ապագայում և բոլոր ժամանակներում Նա միևնույնն է:

Աստված Փրկիչ է: Աշխարհի իրական պատմությունը և յուրաքանչյուր մարդու կյանքն անխուսափելիորեն թունավորված են մահով, չգոյությամբ: Աստված մեզ ստեղծել է կյանքի համար, և մենք հակադրվում ենք մահին, թեև ինքներս ենք մեղավոր դրա համար: Աստված Նա է, Ով մեզ վերադարձնում է կյանքին: Խաչի վրա Նա կիսեց մեր տառապանքը և մահը, որպեսզի դրանք վերացնի: Այն հարցին, թե «Ո՞վ է Աստված», քրիստոնեական տեսակետից բավական է ասել, որ Աստված Նա է, Ով հանուն մեզ հաղթեց մահին և մեզ թույլ տվեց մասնակցել Իր՝ հավիտենական կյանքին: «Աստված Իր սերը մեզ հայտնեց նրանով, որ մինչդեռ մեղավոր էինք, Քրիստոս մեզ համար մեռավ» (Հռոմ. 5:8)։ Ուստի, Քրիստոսի անձնվեր սիրո առաջ ոչ թե կարևոր է այն, թե Ով է Աստված, այլ՝ թե մենք ինչպես ենք պատասխանում Նրա սիրուն:

Աղբյուր՝ Qahana.am