Այսպէս է ասում Տէրը. «Եւ կամ ի՞նչ միաբանութիւն Քրիստոսի եւ Բելիարի միջեւ. կամ ի՞նչ առնչութիւն ունի հաւատացեալը անհաւատի հետ. կամ ի՞նչ նմանութիւն ունի Աստծու տաճարը մեհեանների հետ։ Արդարեւ, կենդանի Աստծու տաճար էք դուք» (Կորնթացիներ 6:16)

Շահան Շահնուր

«Կը նահանջեն ծնողք, որդի, քեռի, փեսայ. կը նահանջեն բարք, ըմբռնում, բարոյական, սէր: Կը նահանջէ լեզուն, կը նահանջէ լեզուն, կը նահանջէ լեզուն: Եւ մենք դեռ կը նահանջենք բանիւ ու գործով, կամայ եւ ակամայ, գիտութեամբ եւ անգիտութեամբ, մեղա՜յ, մեղա՜յ Արարատին»:

* * *

«… Ե­ղան հա­յեր, ո­րոնք ի­րենց մոր­թը փրկե­լու հա­մար վճա­րե­ցին ոս­կի. ե­ղան ու­րիշ­ներ, ո­րոնք տո­ւին հա­ւատք, կու­սու­թիւն. ե­ղան ա­նոնք, ո­րոնք լքե­ցին տուն, տեղ, եր­կինք. ե­ղան դեռ վա­տեր, որ ու­րա­ցան ազգ ու լե­զու. եւ հե­րոս­ներ, որ տո­ւին ա­րիւն, կեանք, օր ու ա­րեւ։ Իսկ մե՞նք, կը վճա­րենք իբ­րեւ վեր­ջին փրկա­գին այն, որ պի­տի գայ։ Իբ­րեւ վեր­ջին փրկա­գին՝ մա­նուկ­ներ, ո­րոնք կրնա­յին մեծ­նալ. ա­պա­գա­յի սե­րունդ­ներ, ո­րոնք մեզ­մէ վերջ պի­տի գա­յին։ Ո­րով­հե­տեւ այն, որ պի­տի գայ, պի­տի ըլ­լայ օ­տար, բա­նիւ եւ գոր­ծով, կա­մայ եւ ա­կա­մայ, գի­տու­թեամբ եւ ան­գի­տու­թեամբ, մե­ղա՜յ, մե­ղա՜յ Ա­րա­րա­տին»…

* * *

«­Թու­նա­ւո­րո­ւե­ցանք, ազ­գո­վին թու­նա­ւո­րո­ւե­ցանք: Ա­հա՛ թէ ին­չու պար­տո­ւած ենք: Պար­տո­ւած­ներ ենք, ո­րով­հե­տեւ այդ վա­նա­կա­նին հաշ­ման­դամ հո­գիին պէս ար­հա­մար­հե­ցինք եւ ան­գի­տա­ցանք գո­յու­թիւ­նը մեր ե­սին, մեր ու­ժին, կամ­քին, ան­հա­տա­կա­նու­թեան.- չկռո­ւե­ցանք, չխա­ծինք, չմա­քա­ռե­ցանք: Ք­րիս­տո­նէա­կան վար­դա­պե­տու­թեան ա­նոր սխալ ու թե­րի մեկ­նու­թիւ­նը ըն­դու­նե­լով՝ ե­ղանք անմ­տօ­րէն կրա­ւո­րա­կան, հա­մա­կեր­պո­ւող, ա­ղեր­սար­կու, ան­գի­տա­կից»։