Այսպէս է ասում Տէրը. «Եթէ ուշադիր լսես քո տէր Աստծու ձայնը, նրա համար հաճելի գործեր կատարես, ունկնդիր լինես նրա պատուիրաններին ու ենթարկուես նրա բոլոր հրամաններին, քեզ վրայ չեմ թափի բոլոր այն հիւանդութիւնները, որ թափեցի եգիպտացիների վրայ, քանզի ես եմ քեզ բժշկող Տէրը» (Ելք 15:

Նահապետ Քուչակ․ «Հայրեններ»

Եկո´ քեզի նուռ մի տամ,
կըտրէ, տես քանի՞ հատ ունի.
Ամեն հատի պագ մի տուր
աւելին հարա´մ թէ պիտի.
- Գընա, ծօ տըղա´յ տըխմար,
ես ըզքեզ խելօք գիտէի.
Ամէն հատի պա՞գ մի տամ,
ո՞ւր եղեր կամ ո՞ւր տի լինի:
Եկո´ քեզի նուռ մի տամ,
կըտրէ, տես քանի՞ հատ ունի.
Ամեն հատի պագ մի տուր
աւելին հարա´մ թէ պիտի:

Մըտիկ իմ եարին արէք,
զինչ հագեր` ամէնն է կանաչ,
Հագեր գոյնըզգոյն կապայ,
կոճակ ու օղակն է կանաչ.
Առեր ու պաղչան մըտեր,
ջուր կ'երթայ, եզերն է կանաչ.
Մըտիկ ծառերուն արէք,
ծառն ծաղկեր, տերեւն է կանաչ:
Առեր ու պաղչան մըտեր,
ջուր կ'երթայ, եզերն է կանաչ.
Մըտիկ ծառերուն արէք,
ծառն ծաղկեր, տերեւն է կանաչ:

Ես աչք ու դու լոյս, հոգի,
առանց լո´յս` աչքըն խաւարի.
Ես ձուկ ու դու ջուր, հոգի,
առանց ջո´ւր` ձուկըն մեռանի.
Երբ զձուկն ի ջրէն հանեն
ւ'ի այլ ջուր ձըգեն, նայ ապրի,
Երբ որ զիս ի քենէ զատեն,
քան զմեռնելն այլ ճար չի լինի,
Քան զմեռնելն այլ ճար չի լինի,
այլ ճար չի լինի:

Հանցգուն եմ ի քո սիրուդ,
զինչ ամպերըն կ'առնեն շառափ.
Զայդ երկիրն ամէն գիտէ,
սիրօյ տէր եմ հետ քեզ խարապ.
Այս իմ նենգաւոր աչերս
չի կենար մէկ պահ մի պարապ.
Չի´առներ այլ մարդու տօլապ,
կուլայ, զօրն ըզքե´զ կ'ուզէ,
Կուլայ, զօրն ըզքե´զ կ'ուզէ,
ըզքե´զ կ'ուզէ:

Ձընիկ - եղեմնիկ եկեր,
զոտվընուն հետքն է կորուսեր.
Առեր, ի պաղչան մըտեր,
ցորեկով զդընչիկն է պագեր:
Էրնեկ ես անո´ր կու տամ,
որ առեր իւր եարն է փախեր,
Ոնց որ ըզկամուրջն անցեր,
ջուրն ելեր, զկամուրջն է տարեր:

Առաւօ´տ, դու յետ կեցիր,
որ ըզմեր խաղըն չաւիրես.
Ըզլոյսն ի վրայ բերես
ու զիս իմ եարէս բաժանես:
Գիշե´ր, դուն յերկան կեցիր,
տարեկ մի եղիր, թէ կարես,-
Իմ եարն ինձ հիւր եկեր,
զետ հազար տարու, թէ գիտես:

Իմ սիրտս ի քո վառ սիրուդ`
զէտ աշնան ղազէլ կու դողայ.
Արտսունք ի յերեսս ի վէր`
զէտ գարնան անձրեւ կու ցօղայ.
Հոգիս ի յիսնէ ելաւ,
մէկ մի քո ծոցոյդ ճար արա.
Ծոցիկս է ծոցիդ սովոր,
այլ ընդ ո՞ր երթայ, մեկ ասա´:

Ելայ, ես ի քեզ եկի,
քեզ յիսնէ կարօտ գիտէի.
Գալըս քեզ դըժվար թըվաց,-
ես ի յիմ միտքս անդիճեցի:
Մի´ լար, մի´ տըրտում կենար.
մի´ հաշվիլ զօրըս քեզ տարի.
Ան ոտքն որ ի հոս իբեր,
նա կարէ, որ ա´յլվայ տանի:

Ով որ ճերմակ ծոց ունի,
թող կապոյտ շապիկ հագընի.
Կոճակն այլ արձակ թողու,
ով տեսնու` սըրտիկն արունի.
Երթամ աղաչեմ զաստուած,
լեղակին հունտըն հատանի.
Ո'չ նա այլ կապոյտ հագնի,
ո'չ մանկան սիրտըն արունի:
Ով ճերմակ ծոց ունի,
թող կապոյտ շապիկ հագընի.
Կոճակն այլ արձակ թողու,
ով տեսնու` սըրտիկն արունի:

Զիմ եարն ի գընալ տեսայ,
կանչեցի` Պագիկն ի քանի՞:
Դարձաւ ու ճուղապ ետուր,
թէ` «Քանի՜ քո չարն ու քանի.
Պագն որ դըրամով լինի,
չեմ իտար, թ'աշխարհ աւերի.
Թէ ինձ մուրատով կ'ուզես,
եկո պա´գ` հաւասդ անցանի»:

Գիտեմ` շատ հայրէն գիտես,
լուկ ընտրե´ մէկիկ մի , ասա.
Ասա´ այս ամսուս վերայ,
այս խալխիս, զինչ որ հիմիկ կայ.
Խօսքըն մանէո´վ ասա,
մի´ ասեր մարդուս քու ճուպայ.
Գիտես, որ ղարիպ եմ ես,
ղարիպին սիրտըն չի մընա:

Օտարին ով վատ ասէ,
ինքն ալ ղարիպ լինենայ.
Երթա ի յօտար երկիր`
զղարիպին ղատրըն գիտենայ.
Զղարիպն ի յօտար երկիր`
թէ ոսկի թաթաւ գա նորա,
Ի իւր սիրելեացն ի զատ
այնկին ոս մոխի´ր չարժենայ... չարժենայ, չարժենայ...
Այն ոսկին մոխի´ր չարժենայ,
այնկին ոս մոխի´ր չարժենայ, չարժենայ:

Երաժշտությունը՝ Լիլիթ Դանիելյանի
Կատանումը՝ Լիլիթ Դանիելյանի, Ալեքսան Հարությունյանի և Ռուբեն Հախվերդյանի
Ֆիլմը՝ Սահակյանց ստուդիայի