Այսպէս է ասում Տէրը. «Ով կռիւ է փնտռում բարեկամի դէմ, նա թակարդ է լարում իր ոտքերի համար։ Մեղաւոր մարդու համար խիստ որոգայթ կը լարուի, բայց արդարը պիտի լինի ուրախութեան եւ խնդութեան մէջ» (Առակներ 29:5-6)

Արամ Խաչատրյանի նամակը Սերգեյ Պրոկոֆևին

Թանկագին Սերգեյ Սերգեևիչ,
Մենք Նինայի հետ հենց հիմա եկանք «Մոխրոտի» 100-րդ ներկայացումից։ Հսկայական հաճույք ստացանք։

Թույլ տվեք, թանկագին Սերգեյ Սերգեևիչ, շնորհավորել 100-րդ ներկայացման կապակցությամբ և ասել Ձեզ, որ Դուք հիասքանչ կոմպոզիտոր եք։ Ի՜նչ երևելի է «Մոխրոտի» երաժշտությունը։ Որքա՜ն տաղանդով առկայծող էջեր կան բալետում։

Դժվար է բառերով արտահայտել այն հաճույքը (հոգեկան մաքրումը), որը զգում ես «Մոխրոտի» երաժշտությունը լսելիս, սքանչելի Ուլանովայի խաղը և Վիլյամսի ձևավորումը դիտելիս։

Երկրորդ գործողության Ադաջիոն, Մոխրոտի որոնումները, ժամացույցը և ուրիշ շատ կտորներ՝ ի՜նչ հիանալի է այդ ամենը։ Իսկ վա՜լսը։ Ուզում եմ շատ բան ասել, բայց դժվար է թղթի միջոցով արտահայտել։

Բարևեք Միրա Ալեքսանդրովնային։

Ցանկանում ենք Ձեզ առողջություն և ամենայն բարիք։

Ձեզ սիրող՝ Արամ Խաչատրյան և Նինա Մակարովա

11 ապրիլի 1950թ., Մոսկվա