Այսպէս է ասում Տէրը. «Մարդու Որդին կուղարկի իր հրեշտակներին, եւ նրանք կհաւաքեն նրա արքայութիւնից բոլոր գայթակղութիւնները եւ նրանց, որոնք անօրինութիւն են գործում» (Մատթեոս 13:41)

Ննջեցյալների հիշատակության օր․ Տ. Աղան աբեղա Երնջակյանի քարոզը

Հաշվված են օրերը մարդու, ժամ ես դրել Դու և նա չի կարող փախնել /Հոբ 14.5/

Սիրելի հավատացյալներ, սիրելի հավատավոր քույրեր և եղբայրներ, ինչպես գիտեք Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու հինգ Տաղավար տոներին հաջորդող երկուշաբթի օրը հիշատակ է ննջեցյալների, երեկ մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսի Այլակերպության, Պայծառակերպության տոնն էր և ասյօր մեռելոց է:

Այսօր ամենքս այցելում ենք գերեզմաններ, խնկարկում մեր հարազատների մեր բարեկամների հիշատակը: Գալիս ենք եկեղեցի աղոթում մեր ննջեցյալների հոգիների հանգստության համար` հավատքով և վստահությամբ առ Աստված, որ Տերն Իր ամենակարող զորությամբ պիտի հանգստություն տա նրանց հոգիներին և վերջին օրը` Դատաստանի օրը պիտի արդարների դասին կարգի իրենց` մեր աղոթքների, մեր պաղատանքների և նրանց հիշատակի համար մեր կողմից կատարված ողորմությունների դիմաց: Հիշում ենք մեր ննջեցյալներին, ափսոսում, որ հեռացան նրանք կյանքից, բայց որ ամենակաևորն է` մեր ննջեցյալները մեզ հուշում են կյանքի կարևորագույն մի իրողություն` մահ կա, որ կյանքը հավիտենական չէ:

Գերեզմանատունը դպրոց է, որտեղ մեռածները սովորեցնում են ապրողներին, ողջերին, համրերը` խոսողներին: Գերեզմաններում մեզ սովորեցնում են հարուստներն ու աղքատները, իշխանները և փոքրավորները, իմաստուն գիտնականներն ու անմիտները, հոգևորականներն ու աշխարհիկները, սրանք բոլորը միաբերան մի բան են կրկնում մեզ` Մահ կա:

Հին հռոմեացիներն իրենց տաճարների վրա գրում էին Մեմենտո մորի, այսինքն` հիշիր մահը, իսկ եգիպտացիներն իրենց նշանավոր խնջույքներում մի մումիա էին բերում բազմեցնում` ինքնամոռացության մեջ չընկնելու համար:
Այսօր էլ ահա մեր Եկեղեցին մեզ առիթ է տալիս հիշելու, անդրադառնալու այդ իրականությանը:
Սիրելիներ, իսկ ինչ է մահը?

Մահը երկրորդ ծնունդ է, ծնունդ հավիտենության մեջ և հավիտենության համար: Մահը մարմնի ու հոգու ժամանակավոր բաժանումն է, ժամանակավոր որովհետև Վերջին դատաստանի ժամանակ մեռելների ընդհանրական հարության ժամանակ կրկին բոլորը, բոլոր ննջածները հարություն են առնելու հավիտենական կյանքի կամ հավիտենական տանջանքի համար: Հոգին սպասում է կայաններում, իսկ մարմինը թաղվում է հողի մեջ որտեղից և պիտի հարություն առնի նորովի:

Մի առվակ է լինում որ հովիտներից հոսելով հասնում է մինչև բավական շոգ ու անապատ մի վայր, հեռվից տեսնում է որ չոր հողային զանգված է մտնելու: Սկսում է վախենալ, մյուս ընկերները հորդորում են որ առաջ չընթանա, կանգ առնի, քանի որ կցամաքի, կվերանա, մի մասը կգոլորշիանա, մյուս մասն էլ կթաղվի հողի մեջ: Եվ հանկարծ կարծես մի ներքին ձայն նրան ասում է առաջ շարժվիր, մի կանգնիր: Առվակը առաջ է ընթանում, մի մասը թաղվում է հողի մեջ, մի մասն էլ գոլորշիանում է սաստիկ տապից, առվակի կաթիլները բարձրանում միանում են դառնում ամպը, որ առաջ շարժվում ու անցնելով երկար ճանապարհ որոշ ժամանակ անց հասնում մեծ ծովին ու թափվում ծովը: Առվակը ձուլվում է մեծ ծովին: Նա թեթև տարուբերվելով ալիքների վրա ինքն իրեն ասում է` այժմ ես ինձ գտա:

Մահը սարսափելի չէ, մահը մեր կյանքի մի փուլ է և անխուսափելի. Սուրբ Եփրեմ Ասորին ասում է. Յուրաքանչյուր քայլ, որ կատարում ենք այս կյանքի ճանապահրին, մեզ մոտեցնում է վերջին քայլին:

Կյանքը փորձության շրջան է մահվան օրվա համար, ողջ կյանքը պատրաստություն է մահվան օրվան, մարդը գործում է մինչև մահ, մահից հետո սպասումն է դատաստանի: Միայն թե մահվանը պետք է պատրաստվել, ամեն օր ամեն ժամ պետք է հիշել որ մահ կա, որով ընդհատվում է մեր գործելու կարողությունը: Եկեղեցին շատ է խոսում ննջեցյալների և ընդհանրապես մահվան մասին, ոչ նրա համար որ սարսափ ներշնչի հավատացյալներին, այլ որ օգնի նրանց կարաղանան արժևորել իրենց կյանքը:Սուրբ Անտոն անապատականն ասում է. Ամեն օր մեռիր, որ հավիտյան ապրես: Պիտի կարող լինենք սպասելու մահվանը, կարող լինենք բաժանվելու այս կյանքից և կարող լինենք դիմավորելու Աստծուն: Մահը մեզ կանգնեցնում է Տիրոջ առաջ: Մեր կյանքի վաստակը մեզ կարողություն և հնարավորություն պիտի տա վայելելու Տիրոջ ցանկալի ներկայությունը:

Սիրելի հավատացյալներ եկեք այսօր ևս մեկ անգամ մեր աղոթքներն ուղղենք առ Աստված մեր ննջեցյալների, մեր սիրելիների հոգիների խաղաղության համար, և նաև ունկնդիր լինենք նրա կոչին ու անդրադառնանք ինքներս մեզ և մեր ժամանակավոր կյանքի այս ընթացքին և ինչպես Օգոստինոս Երանելին է ասում. Չիմանալով որտեղ կամ երբ է մեզ սպասում մահը, սպասենք այն ամեն տեղ և ամեն ժամանակ: Ամեն

Յիշատակն արդարոց օրհնութեամբ եղիցի. ամէն:

Հոգեշնորհ Տ. Աղան աբեղա Երնջակյանի քարոզը՝ խոսված Ս. Էջմիածնի Մայր Տաճարում Ս. Պատարագին

Աղբյուր՝ ԵԿԵՂԵՑԱԿԱՆ ՕՐԱՑՈՒՅՑ