Այսպէս է ասում Տէրը. Որդեա՛կ, պահի՛ր իմ խօսքերը եւ օր ու գիշեր դրանց մասի՛ն մտածիր իբրեւ հարազատ որդի եւ ազնիւ ժառանգ, իսկ նա, ով չի նորոգում եւ բարձրացնում նախնիների առաքինութիւնը, նա ամօթ եւ նախատինք է իր պապերի համար եւ մի նոր անէծք: ՍԻՐԱՔ ; 20 ,28

Անտոնի Սուրոժսկի. «Աստծո հետ ավելի հեշտ է, քան մարդկանց»

«Մենք պետք է սովորենք աղոթել` ոչ թե աղաչել, այլ հանդիպել Աստծուն»: Անտոնի Սուրոժսկի

Աստծո հետ շատ ավելի հեշտ է հարաբերվել, քան մարդկանց, որովհետև Նա շատ ավելի ներող է ու հասկացող:

Ես մի զարմիկ ունեի, ով մեզ հետ էր ապրում: Հիշում եմ` մի անգամ տղուկը օրվա ընթացքում շատ էր հոգնել և երեկոյան, մահճակալ մտնելուց առաջ, տխուր աչքերով նայեց տատին և ասաց. «Ես շատ հոգնած եմ աղոթելու համար»: Հետո նայեց սրբապատկերին, օդային համբույր ուղարկեց և ասաց.

- Բարի՛ գիշեր:

Ասաց ու նույն պահին էլ քնեց:

Եվ ես վստահ եմ, որ տղայի հոգնության խորքերից ծնված համբույրը շատ ավելի իրական էր և ընդունելի, քան որ տղան իրեն պարտադրեր աղոթել:

Մեզ հետ էլ կարող է նույնը պատահել: Նման դեպքերում մենք ուղղակի կարող ենք ասել. «Տե՛ր, հոգնել է ոչ միայն իմ մարմինը, այլ նաև գլուխս: Ես այս պահին, բացի ոտքերիս և մեջքիս ցավից, ոչինչ չեմ զգում: Սեր էլ չեմ զգում: Այս պահին գիտեմ միայն, որ ես հավատում եմ Քեզ»:

Եվ ես կարծում եմ` հարկավոր է ուղղակի խաչակնքել և ասել. «Ես այդ դատարկությամբ էլ պառկում եմ քնելու: Եվ թող Աստված ինձ պահապանի»:

Աղբյուր՝ Հայկական կակաչ