Այսպէս է ասում Տէրը. Որդեա՛կ, պահի՛ր իմ խօսքերը եւ օր ու գիշեր դրանց մասի՛ն մտածիր իբրեւ հարազատ որդի եւ ազնիւ ժառանգ, իսկ նա, ով չի նորոգում եւ բարձրացնում նախնիների առաքինութիւնը, նա ամօթ եւ նախատինք է իր պապերի համար եւ մի նոր անէծք: ՍԻՐԱՔ ; 20 ,28

Գրիմ Եղբայրներ. Նապաստակն ու ոզնին

Ամռան մի առավոտ ոզնին դուրս եկավ դաշտ զբոսնելու: Նրան պատահեց նապաստակը:

- Բարև, նապաստակ եղբայր, ո՞նց ես,- հարցրեց ոզնին:

Իսկ նապաստակը, փոխանակ քաղաքավարի բարևելու, ասաց.

- Այդպես վաղ ի՞նչ ես անում դաշտում, ոզնի:

- Զբոսնում եմ:

- Զբոսնո՞ւմ ես, - զարմացավ նապաստակը,- իմ կարծիքով քո այդ ծուռտիկ ոտներով շատ չես զբոսնի:

- Դու կարծում ես, թե ինձնից արա՞գ կվազես,- հարցրեց ոզնին:

- Իհարկե, - ծիծաղեց նապաստակը:

- Փորձենք, - ասաց ոզնին:

- Փորձենք,- ծիծաղեց նապաստակը:

- Դե այստեղ քիչ սպասիր, գնամ տուն, նախաճաշեմ, գամ: Լա՞վ:

- Լավ:

Ոզնին վազեց տուն և կնոջն ասաց.

- Կնիկ, շուտով շորերդ հագիր, պետք է դաշտ գնանք:

- Ի՞նչ կա որ, - հարցրեց կինը:

- Նապաստակի հետ գրազ եմ եկել, թե ո՞վ ավելի արագ կվազի: Դու պետք է ինձ օգնես:

- Գժվե՞լ ես, ինչ է: Դու ո՞նց կարող ես նապաստակից առաջ անցնել:

- Քո գործը չէ: Ես գիտեմ, թե ինչ եմ անում:

Կինը շորերը հագավ, և նրանք դաշտ գնացին: Ճանապարհին ոզնին կնոջն ասաց.

- Այ, այս դաշտով պետք է վազենք: Ես մի ակոսով, նապաստակը մյուս ակոսով: Դա մի ակոսի ծայրին նստիր, երբ նապատակը վազելով կգա քեզ մոտ, հանկարծ դուրս եկ և գոռա. «Ես արդեն այստեղ եմ»: Հասկացա՞ր:

- Հասկացա,- ասաց ոզնու կինը:

Իսկ ոզնին ու իր կինը այնպես նման էին իրար, ոնց որ ջրի երկու կաթիլ:

Այդ ժամանակ նապաստակը եկավ:

- Դե, վազենք,- ասաց նա:

- Վազենք:

- Մե՛կ, երկո’ւ, երե’ք:

- Վազենք:

Ոզնին մի քանի քայլ վազեց, ապա կամաց ետ դարձավ և իր տեղում հանգիստ նստեց: Երբ նապաստակը հասավ ակոսի ծայրին, հանկարծ ոզնու կինը դուրս եկավ ա գոչեց.

- Իսկ ես արդեն այստեղ եմ:

Շատ զարմացավ նապաստակը, որ ոզնին հաղթեց իրեն, և բարկացած գոչեց.

- Էլի վազենք: Մեկ, երկու, երեք,- և քամու նման վազեց:

Երբ որ տեղ հասավ, հանկարծ ոզնին դուրս եկավ և գոչեց.

- Իսկ ես արդեն այստեղ եմ:

- էլի վազենք,- բարկացավ նապաստակը: էլի վազեցին:

Նապաստակն այնքան այս ու այն կողմ վազեց, որ ուժասպառ եղավ:

- Դու ինձ հաղթեցիր,- ասաց նապաստակը և գլուխը կախ հեռացավ: