Այսպէս է ասում Տէրը. Որդեա՛կ, պահի՛ր իմ խօսքերը եւ օր ու գիշեր դրանց մասի՛ն մտածիր իբրեւ հարազատ որդի եւ ազնիւ ժառանգ, իսկ նա, ով չի նորոգում եւ բարձրացնում նախնիների առաքինութիւնը, նա ամօթ եւ նախատինք է իր պապերի համար եւ մի նոր անէծք: ՍԻՐԱՔ ; 20 ,28

Երանի են ողորմածները

Արդարության քաղցն ու ծարավ ունեցողը մարդկանց նկատմամբ ողորմած է և գթասիրտ: «Երանի նրանց, որոնք արդարության քաղցն ու ծարավն ունեն…» երանիին հաջորդում է «Երանի ողորմածներին, որովհետև նրանք Աստծուց ողորմություն պիտի գտնեն» (Մատթեոս 5:7): Արդարության գաղափարին հարակից է ողորմությունն ու գթասրտությունը:

Որևէ ժողովրդի մեծության գաղտնիքն իր բարոյական ուժերի և սկզբունքների մեջ է: Սակայն սկզբունքներն առանց սիրո և գութի, նման են ձմռան արևին, որ լուսավորում է, բայց չի տաքացնում: Գթասրտությունը մարդուն նմանեցնում է Աստծուն. «Գթասիրտ եղեք, ինչպես որ ձեր երկնավոր Հայրն էլ գթասիրտ է» (Ղուկաս 6:36), Ով չի զլանում Իր արեգակը ծագեցնել թե՛ չարերի և թե՛ բարիների վրա, և անձրև տեղացնել թե՛ արդարների և թե՛ մեղավորների վրա (Մատթեոս 5:45):

Ողորմել կարող են ամեն դասակարգի և աստիճանի մարդիկ: Չկա որևէ մարդ, որ չկարողանա ողորմել, ուստի չկա որևէ մարդ, որ չկարողանա արժանանալ երանությանը: Այդ պատճառով է Տերը ասում՝ երանի ողորմածներին: Ողորմությունը հոգու պահանջ է, այն առաջին հերթին բարության, կարեկցության, քաղցրության և սիրո արտահայտություն է: Տվածի քանակական չափը և տեսակը չէ, որ նկատի է առնվում, այլ սիրո և զոհողության ոգին. Աստված սրտին է նայում և նրա համեմատ էլ կշռում է ընծայվածի արժեքը: Ողորմածը նա է, ով Աստծուց իրեն տրված նյութական և բարոյական շնորհներից բաժին է հանում կարոտյալին: Երանի են նրանք, ովքեր քաղցածներին կերակրում են, ծարավյալներին ջուր են տալիս, աղքատին հագցնում են, այցելում և մխիթարում են հիվանդներին և բանտարկյալներին: Երանի են նրանք, ովքեր որբերին կերակրում են, այրիներին օգնում, հուսադրում վհատվածներին (Ա Թեսաղոնիկեցիներ 5:14): Երանի են նրանք, ովքեր մոլորյալներին դարձի են բերում, անհավատներին հավատքի մեջ հաստատում, օգնում են բարի խորհրդով, չարիքը չարիքով (Հռոմեացիներ 12:17) և նախատինքը նախատինքով չեն հակադարձում (Ա Պետրոս 3:9), չեն մտածում վրեժի մասին (Հռոմեացիներ 12:19), այլ ողջ սրտով ներում են վիրավորանքները: Երանի են մերձավորների (Հակոբոս 5:16) և հատկապես թշնամիների համար աղոթողները (Ղուկաս 6:27):

Ողորմությունը մարդկանց առջև բացում է գործունեության անհուն դաշտ՝ մարդկային անհամար ցավերին համապատասխան: Աշխարհը լեցուն է թշվառներով և տառապյալներով, որոնց ցավի աղաղակներն ավելի շատ են, քան ծովի ալիքները, նրանք բոլորը կարոտ են մխիթարության, օժանդակության և լույսի: Տերը մարգարեի շուրթերով ասում է. «Քանզի ողորմություն եմ ցանկանում և ոչ թե զոհաբերում, Աստծո ճանաչումն ավելի եմ ցանկանում, քան ողջակեզները» (Օսէէ 6:6):

Ճշմարիտ և աստվածահաճո է միայն այն ողորմությունը, որ արվում է Աստծո և մարդկանց հանդեպ անկեղծ սիրուց դրդված, զվարթ հոգով և անշահախնդրորեն: Այս մասին Տերը պատվիրում է. «Զգույշ եղեք, որ ձեր ողորմությունը մարդկանց առաջ չանեք, որպես թե այն լիներ ի ցույց նրանց: Այլապես վարձք չեք ընդունի ձեր Հորից, որ երկնքում է» (Մատթեոս 6:1): Տալու արվեստը քրիստոնեական է, առանց այդ զգացումի չի կարող գոյանալ գեղեցիկը և ազնիվը: Ոչ մի կրոն այնքան չի ծառայել այս գաղափարին, որքան քրիստոնեությունը: Դպրոցներ, հիվանդանոցներ, ծերանոցներ և գթության բոլոր հաստատությունները արգասիքն են տալու արվեստի:

Վարվիր ուրիշի հետ այնպես, ինչպես կցանկանաս, որ ուրիշը վարվի քեզ հետ: Ինչպես մենք ենք վարվում մեզանից օգնություն հայցողների հետ, այնպես էլ Աստված կվարվի մեզ հետ: «Աղքատը,- ասում է երանելի Սուրբ Օգոստինոսը,- քո դուռն է, իսկ դու աղքատ ես Աստծո դարպասների առջև: Ինչպես դու կվարվես քեզանից խնդրողների հետ, այնպես էլ Աստված քեզ հետ կվարվի»: Մենք հայցում ենք, որ Տերը ոչ թե արդար, այլ գթած և ողորմած լինի մեր հանդեպ: Մեղավոր մարդն առավել կարիք ունի Աստծո ողորմության: Ուրիշին ողորմելով՝ մենք ինքներս ենք արժանանում Աստծո ողորմությունը, ժամանակավոր ողորմության դիմաց՝ հավիտենական ողորմությունը, փոքր ողորմության դիմաց՝ մեծ ու անվերջանալի ողորմությունը: Ողորմածությամբ շահելու ենք Երկնքի արքայությունը. «Եվ երբ Մարդու Որդին Իր փառքով գա բոլոր հրեշտակների հետ, այն ժամանակ Նա պիտի նստի Իր թագավորական գահի վրա: Բոլոր ազգերը կհավաքվեն Նրա գահի դիմաց, և Նա մարդկանց պիտի բաժանի իրարից, ինչպես որ հովիվն է զատում ոչխարներին այծերից: Ոչխարները պիտի կանգնեցնի Իր աջ կողմը, իսկ այծերը՝ ձախ կողմը: Հետո թագավորը պիտի ասի Իր աջ կողմը կանգնածներին. «Եկե՛ք Իմ Հոր օրհնյալներ, և ժառանգեցեք այն արքայությունը, որ պատրաստված է ձեզ համար աշխարհի սկզբից ի վեր, որովհետև Ես քաղցած էի, և Ինձ կերակրեցիք, ծարավ էի, և Ինձ ջուր տվեցիք, օտարական էի, և Ինձ ընդունեցիք, մերկ էի, և Ինձ հագցրիք, հիվանդ էի, և Ինձ խնամեցիք, բանտում էի, և այցելեցիք Ինձ» (Մատթեոս 25:31-36):

Ողորմած մարդուն, եթե անգամ մարդիկ մոռանան, Աստված երբեք չի մոռանում. «Երանի նրան, ով մտածում է աղքատի ու տնանկի մասին. փորձանքի օրը Տերը կփրկի նրան» (Սաղմոս 40:2), «Եվ ով այս փոքրիկներից մեկին նույնիսկ մի բաժակ սառը ջուր տա խմելու որպես իմ աշակերտի, վստահ եղեք, որ իր վարձը չի կորցնի» (Մատթեոս 10:42):

«Պատմվե՞ց քեզ, ո՛վ մարդ, թե ի՛նչ է բարին և ի՞նչ է ուզում քեզնից Տերը. իրավունք հաստատել, ողորմություն սիրել և պատրաստ լինել քո Տեր Աստծո հետևից գնալու» (Միքիա 6:8):

Կազմեց Գայանե Սուգիկյանը

Աղբյուր՝ Surbzoravor.am