Այսպէս է ասում Տէրը. «Վշտակի՛ց եղիր Քրիստոս Յիսուսի տառապանքներին որպէս նրա բարի զինուորը։ Ոչ ոք, զինուոր դառնալով, չի զբաղուի աշխարհիկ կեանքի գործերով, որպէսզի զօրավարին հաճելի լինի։ Եւ եթէ մէկը մրցամարտիկ է, պսակ չի ստանայ, եթէ ըստ օրէնքի չմարտնչի» (Տիմոթեոս 2:3-5)

Վիլիկ Զաքարյան. Ինքս ինձ հետ

… նաև դժգոհ օրեր
Յուրաքանչյուր նոր օրից ակնկալում եմ առօրյա ակտիվ աշխատանք: Փորձում եմ օրվա հնարավորինս առավելագույն բաժինը հատկացնել ստեղծագործական գործունեությանս, սակայն երբեմն կենցաղն ու սոցիալական խնդիրները թույլ չեն տալիս: Առհասարակ ստեղծագործական կյանքն ու կենցաղը համատեղելը դժվար է, առավել ևս, երբ ձգտում ես արդյունք քաղել յուրաքանչյուր օրից: Պատահում են օրեր, որ ոչինչ չեմ կարողանում ստանալ և նվիրել ստեղծագործական մտքին: Ինչ-որ խանգարող հանգամանքներ թույլ չեն տալիս, որ բացված օրը հոգիս հարստացնի, և հենց այդ օրերից էլ դժգոհ եմ լինում: Օրինակ՝ ինձ կարող է խանգարել կենցաղային խնդիրներով զբաղվելու պրոցեսը, և ուզած-չուզած մոլբերդի առաջ կանգնելու ու ստեղծագործելու փոխարեն օրս նվիրում եմ մեկ այլ բանի:

Ստեղծագործելու ուժը
Ինձ ափերից հանում է կեղծիքը, սուտը, երևույթների նկատմամբ ոչ արդարացի մոտեցումը: Թեպետ թվարկածս անընդունելի երևույթներից չենք կարող խուսափել, քանի որ դրանք մեր առօրյայի անբաժան մասն են կազմում: Իսկ այս ամենից պաշտպանվելու միակ ուժը ստեղծագործելն է: Առհասարակ ստեղծագործելիս ուղեկցում են տարբեր հուզական ապրումներ՝ ուրախությունից մինչև տխրություն: Ստեղծագործական պահերը հարուստ են տարբեր զգացողություններով: Հոգով մինչև չես ապրում որևէ զգացողություն՝ լավ կամ վատ, չես կարող ստեղծագործել: Ինչպես Պարույր Սևակն է ասում. «Թաթերը մինչև կարգին չգժվեն՝ ձեռք չեն դառնալու»:

Երազած ազատություն
Առհասարակ ազատության ընկալումը խիստ հարաբերական է, մեկի համար երևույթը որակվում է ազատություն, իսկ մյուսի համար՝ ոչ: Ազատությունը նույնպես ունի իր կանոններն ու սահմանները: Ինձ համար ամենացանկալի ազատությունն այն է, որ ես ազատված լինեմ բոլոր տեսակի սոցիալական ու կենցաղային խնդիրներից և անմնացորդ նվիրվեմ ստեղծագործական կյանքին, ինչը, սակայն, հնարավոր չէ մեր օրերում: Իսկ իմ երազած ազատությունը կվայելեի այն դեպքում, երբ մի գեղեցիկ բնության գրկում ունենայի իմ առանձնատունն ու արվեստանոցը: Կերպարվեստն ու երաժշտությունն ինձ համար արքայական արվեստի տեսակներ են:

Կեղծ փիլիսոփայության «գլուծգործոցներ»
Արվեստի մեջ չեմ հանդուրժում այն, որ պրոֆեսիոնալ բազա չունենալով՝ փորձում են <գլուխգործոցներ> ստեղծել: Չեմ ընդունում նաև արվեստի քողի տակ շահարկվող կեղծ փիլիսոփայությունը: Ինձ համար անընդունելի է, երբ ներկը որոշակի հեռավորությունից շաղ են տալիս կտավի վրա և ստացված անհասկանալի պատկերը որոկում արվեստ, այնուհետև փորձում փիլիսոփայական մեկնաբանություներ անել: Դա ինձ համար արվեստ չէ: Նման բան կարող է անել փողոցում հանդիպած ցանկացած մարդ: Արվեստը պետք է ունենա իր ողնաշարն ու կառուցվածքը, ներքին հարստությունն ու գունային ներդաշնակությունը:

Վտանգավոր կետ
Երբեմն թեման ինքն է թելադրում գույների հերթականությունն ու ներդաշնակությունը: Առհասարակ ստեղծագործությունը մի օրգանիզմ է, որում յուրաքանչյուրը շաղկապված են միմյանց հետ՝ թեման, միտքը, գույնը, տրամադրությունը: Եթե կտավի մեջ բացակայում է այդ օրգանական կապը, ուրեմն մակերեսային, կեղծ արվեստ է: Ստեղծագործական տարբեր շրջաններում իշխում են տարբեր գույներ՝ տաք կամ սառը: Օրինակ՝ իմ կյանքում եղել է շրջան, որ իշխել են միայն սառը գույներ: Առհասարակ նույն կետում մնալը վտանգավոր է, պետք է անընդհատ փոփոխությունների ու ինքնակատարելագործման մեջ լինել: Ստեղծագործական միտքն ու թեման պետք է զարգացնել:

Ես ու էլի «Ես»
Ես կարող եմ ծայրահեղությունից ծայրահեղության մեջ ընկնել և այդ երևույթից երբեմն զարմանում եմ ինձ վրա: Որքան էլ շրջապատի հետ զգուշավոր շփվեմ և համբերատար լինեմ, միևնույնն է, ինձ միշտ զգացնել է տալիս ներսումս թաքնված ըմբոստ էակը: Ոչ միշտ եմ հաշտ իմ «Ես»-ի հետ: Շատ հաճախ թույլ տված սխալներիս համար ինքս ինձ հետ վիճում եմ, ինձ փնովում եմ ու միշտ ինքս ինձ հարցնում եմ՝ «ինչ՞ի տենց արեցիր»: Լավ է, որ իմ նկատմամբ խիստ եմ: Ինքնաքննադատությունը հոգու առողջության գրավականն է:

Լավ ու վատ երիտասարդներ
Ներկայիս երիտասարդների մեջ կան և´ լավ որակներ և՝ վատ: Քիչ չեն այն երիտասարդները, ովքեր լուրջ են վերաբերվում խնդիրներին, և դրան զուգահեռ՝ կան երիտասարդներ, ովքեր անտարբեր են կյանքի երևույթների նկատմամբ և աննպատակ ապրում են: Շատերը դարձել են վատ սովորությունների գերին ու կործանում են սեփական կյանքը: Նրանց կողքին ապրում են նաև նպատակասլաց ու առողջ մտածողության տեր երիտասարդներ, ինչը ուրախալի է և հաճելի: Սխալ կլինի ասել, որ շրջապատված ենք միայն լավ կամ միայն վատ երիտասարդներով:

Նորաձևությունը նաև ամոթալի
Մարդու ճաշակը թելադրում է իր բնավորությունը, և այս դեպքում հագուստի մեջ էությու´նը պետք է բարձր լինի, այլ ոչ թե հագուստի գինը: Չպետք է շեշտը դնել հագուստի վրա, այլ պետք է էության հմայքը գերակայի: Ծնողներ կան, ովքեր սխալ պատկերացում ունեն երեխաներին գեղեցիկ հագցնելու հարցում: Նրանք երբեմն իրենց փոքրիկներին հագցնում են այնպիսի զգեստներ, որոնց մեջ երեխայի մանկական հմայքն ու անհատականությունը կորչում է: Իսկ երևույթը ծիծաղելի է ու ամոթալի: Իմ նկարներում ֆիգուրներին նայելիս չես նկատում նրանց հագուստը: Հագուստը ընդհամենը լրացուցիչ տարր է: Պետք չէ, որ զգեստը կլանի կերպարին:

Պետք չէ նորաձևությանը զոհ գնալով՝ ունենալ ծիծաղելի տեսք: Ոչ միշտ են նորաձևության պահանջները համապատասխանում բոլորի անատոմիական կառուցվածքին: Նորաձևության պահանջները բոլորի համար չեն: Երբեմն այդ նույն նորաձևությունը կարող է անձին կործանել: Ոչ թե նորաձևությունն է կարևորը, այլ հագուստը պետք է համապատասխանի էությանն ու մարմնի կենսաբանական կառուցվածքին:

Խառնված սեռեր
Շրջապատող աշխարհը վտանգավոր գույների մեջ է: Երբեմն բացասականը գերազանցում է դրական երևույթին: Մարդկության մեջ բացակայում է առողջ կյանքով ապրելու ձգտումը: Այսօր ոչ միայն երևույթներն են խառնվել իրար, այլև սեռերը: Առավել վտանգավոր է, որ սեռերի խառնվելուն պաշտոնական երանգ են տալիս: Միշտ իմ մեջ ներքին անհանգստություն ու վախ ունեմ, որ մարդկութունը չդառնա վատ երևույթների գերին:

Պատրաստեց Լիանա ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԸ
Աղբյուր՝ Magaghat.am