Այսպէս է ասում Տէրը. «Եթէ դուք իմ ուսուցմանը հաւատարիմ մնաք, իմ ճշմարիտ աշակերտները կը լինէք: Եւ կը ճանաչէք ճշմարտութիւնը, եւ ճշմարտութիւնը ձեզ կ՚ազատի» (Հովհաննես 8:31)

Էլինա Աղամյանի հուշերը «Մեր մանկության տանգոն» ֆիլմից

Ռեժիսոր Ալբերտ Մկրտչյանի՝ 1984 թվականին նկարահանված «Մեր մանկության տանգոն» ֆիլմում Վարդուշի կերպարը մարմնավորած ՀՀ վաստակավոր արտիստ Էլինա Աղամյանն այսօր Գյումրիում Մհեր Մկրտչյանի ծննդյան տոնին մասնակցելիս՝ մի շատ հետաքրքիր դրվագ հիշեց նկարահանումից։

«Մի դրվագ կա, որ Ֆրունզիկը ապտակում էր Վարդուշին։ Ապտակում էր, բայց օդում էր ապտակում, մեկ-երկու անգամ ապտակեց օդում, ասացի՝ Ֆրունզիկ Մուշեղիչ, խնդրում եմ իրական ապտակեք, մի կարգին խփեք, որ ես զգամ ապտակը։ Ասավ ՝ հա՞, ուզում ես իրական խփե՞մ, այնպես զարկեմ, որ աչքերիցդ կրակ թափվի, բայց չզարկեց, նորից օդում էր ու հասկանալի էր, ձեռքը չէր բարձրանում, որ ապտակի։ Դա բարության գերագույն դրսևորում էր»,- ասում է դերասանուհին։

Նա նաև հիշում է, որ մի անգամ նեղացել էր Ալբերտ Մկրտչյանից, թեև նա էր իրեն հրավիրել «Մեր մանկության տանգոն» ֆիլմում խաղալու։ Դերասանուհու ասելով, Գյումրու բարբառն իր համար խորթ էր, գիշեր-ցերեկ աշխատում էր, սակայն իր ձայնը փոխել էին։

«Իր տիկինը՝ Թամարան, ձայնագրեց իմ ձայնը, նա է ֆիլմը ձայնագրել, ես շատ ազդվել էի, Ալբերտ Մուշեղիչից նեղացել էի, որովհետև ես գիշեր-ցերեկ աշխատում էի ամեն բառի վրա։ Շիրակի բարբառով էդքան աշխատանքից հետո, Ալբերտ Մուշեղիչին ասացի՝ ես չեմ մոռանա դա, որովհետև դուք զրկել եք ինձ իմ իսկությունից։ Ֆիլմի կեսը դա դերասանի ձայնն է, խոսքն է, նրա զգացմունքները, հույզերը ձայնով են արտահայտվում, շատ մեծ զենք է ձայնը։ Ալբերտ Մուշեղիչն ասաց՝ Էլինա ջան, քո ձայնն այնքան կիրթ է, այնքան արիստոկրատ է հնչում, այս բառերը մեջտեղ բերեց, ես հասկացա ու հաշտվեցի այդ մտքի հետ։ Չնայած շատ կուզենայի, ձայնը շատ կարևոր է»,- ասաց դերասանուհին։

Աղբյուր՝ Aravot.am