Այսպէս է ասում Տէրը. Որդեա՛կ, պահի՛ր իմ խօսքերը եւ օր ու գիշեր դրանց մասի՛ն մտածիր իբրեւ հարազատ որդի եւ ազնիւ ժառանգ, իսկ նա, ով չի նորոգում եւ բարձրացնում նախնիների առաքինութիւնը, նա ամօթ եւ նախատինք է իր պապերի համար եւ մի նոր անէծք: ՍԻՐԱՔ ; 20 ,28

Տէր զի բազում եղեն նեղիչք իմ

Տէ'ր, զի՜ բազում եղեն նեղիչք իմ, եւ բազումք յարեան ի վերայ իմ,

Բազումք ասէին զանձնէ իմմէ, թէ` չիք փրկութիւն սորա առ Աստուած իւր:

Այլ դու, Տէ'ր, օգնական իմ ես, փառք իմ եւ բարձրացուցիչ գլխոյ իմոյ:

Ձայնիւ իմով ես առ Տէր կարդացի, եւ լուաւ ինձ ի լեռնէ սրբոյ իւրմէ:

Ես ննջեցի եւ ի քուն եղէ, զարթեայ եւ Տէր ընդունելի իմ է:

Ոչ երկայց ես ի բիւրաւոր զօրաց նոցա, ոյք շուրջանակի պատեալ պաշարեալ պահէին զիս:

Արի', Տէ'ր, եւ փրկեա' զիս, Աստուա'ծ իմ, զի դու հարեր զամենեսեան, ոյք էին ընդ իս թշնամութեամբ ի տարապարտուց, եւ զատամունս մեղաւորաց փշրեսցես:

Տեառնդ է փրկութիւն, ի վերայ ժողովրդեան քո օրհնութիւն քո:

Տէ'ր Աստուած փրկութեան իմոյ, ի տուէ կարդացի եւ գիշերի առաջի քո:

Մտցեն աղօթք իմ առաջի քո, Տէ'ր, խոնարհեսցի ունկն քո ի խնդրուածս իմ:

Զի լցաւ չարչարանօք անձն իմ, եւ կեանք իմ ի դժոխս մերձեցան, եւ համարեցայ ես ընդ այնոսիկ, որք իջանեն ի գուբ:

Եղէ ես որպէս մարդ առանց օգնականի եւ ի մեռեալս ազատ, որպէս զվիրաւորս, որք ննջեն ի գերեզմանի:

Զորս դու ոչ յիշեցեր, նոքա ի ձեռանէ քումմէ մերժեցան:

Եդին զիս ի գբի ներքնումն, ի խաւարի եւ ի ստուերս մահու:

Յիս հաստատեցաւ սրտմտութիւն քո, զամենայն զբօսանս քո ածեր ի վերայ իմ:

Հեռի արարեր յինէն զծանօթս իմ, եւ եդին զիս նշաւակ իւրեանց:

Մատնեցայ եւ ոչ ելանէի, աչք իմ տկարացան յաղքատութենէ:

Աղաղակեսցի առ Տէր զօրհանապազ եւ համբարձի առ քեզ զձեռս իմ:

Միթէ մեռելոց առնիցե՞ս զսքանչելիս քո, կամ բժիշկք յարուցեալ խոստովան առնիցի՞ն առ քեզ:

Միթէ պատմեսցէ՞ ոք երբեք ի գերեզմանի զողորմութիւնս քո կամ ճշմարտութիւնս քո ի կորստեան:

Միթէ ճանաչիցի՞ն ի խաւարի սքանչելիք քո, կամ արդարութիւն քո յերկիր մոռացեալ:

Ես առ քեզ, Տէ'ր, աղաղակեցի, առաւօտու աղօթք իմ ժամանեսցեն առ քեզ:

Ընդէ՞ր, Տէ'ր, մերժես զանձն իմ կամ դարձուցանես զերեսս քո յինէն:

Տնանկ եւ վաստակաւոր եմ ես ի մանկութենէ իմմէ, ի բարձրութենէ խոնարհեցայ եւ ապշեցայ:

Յիս հաստատեցաւ բարկութիւն քո, արհաւիրք քո խռովեցուցին զիս:

Շրջեցան զինեւ, որպէս ջուր, զօր ամենայն պաշարեցին զիս ի միասին:

Հեռի արարեր յինէն զբարեկամս իմ եւ զծանօթս իմ վասն թշուառութեան իմոյ:

Օրհնեա', ա'նձն իմ, զՏէր, եւ ամենայն ոսկե'րք իմ, զանուն սուրբ նորա:

Օրհնեա', ա'նձն իմ, զՏէր, եւ մի' մոռանար զամենայն տուրս նորա,

Ո քաւէ զմեղս քո, բժշկէ զամենայն հիւանդութիւնս քո,

Ո փրկէ յապականութենէ զկեանս քո, պսակէ զքեզ ողորմութեամբ եւ գթութեամբ,

Ո լնու ի բարութենէ զցանկութիւն քո, նորոգեսցի որպէս արծուոյ մանկութիւն քո:

Առնէ ողորմութիւնս Տէր եւ իրաւունս ամենայն զրկելոց:

Եցոյց Տէր զճանապարհս իւր Մովսիսի եւ որդւոցն Իսրայելի` զկամս իւր:

Գթած, ողորմած է Տէր, երկայնամիտ եւ բազումողորմ:

Ոչ ի սպառ բարկանայ մեզ Տէր եւ ոչ յաւիտեան պահէ ոխս:

Ոչ ըստ մեղաց մերոց արար մեզ Տէր եւ ոչ ըստ անօրէնութեան մերում հատոյց մեզ:

Այլ որպէս բարձր են երկինք յերկրէ, այնպէս զօրացոյց Տէր զողորմութիւն իւր ի վերայ երկիւղածաց իւրոց:

Որչափ հեռի են արեւելք յարեւմտից, այնչափ հեռի արար ի մէնջ զանօրէնութինս մեր:

Որպէս գթայ հայր ի վերայ որդւոց իւրոց, այնպէս գթասցի Տէր յերկիւղածս իւր:

Զի նա գիտաց զստեղծուածս մեր եւ յիշեաց, թէ հող եմք:

Մարդոյ որպէս խոտոյ են աւուրք իւր. որպէս ծաղիկ վայրի, այնպէս ծաղկի:

Շնչէ ի նմա հողմ, եւ ոչ է, եւ ոչ եւս երեւի տեղի նորա:

Բայց ողորմութիւն Տեառն մնայ յաւիտեանս յաւիտենից ի վերայ երկիւղածաց իւրոց, եւ արդարութիւն նորա յորդւոց մինչեւ յորդիս, ոյք պահեն զուխտս նորա, յիշեն զպատուիրանս նորա եւ առնեն զնա:

Տէր յերկինս պատրաստեաց զաթոռ իւր, արքայութիւն նորա ամենեցուն տիրէ:

Օրհնեցէ'ք զՏէր, ամենայն հրեշտա'կք նորա, հզօ'րք զօրութեամբ, ոյք առնէք զբան նորա ի լսել ձայնի պատգամաց նորա:

Օրհնեցէ'ք զՏէր, ամենայն զօրութի'ւնք նորա, պաշտօնեա'յք եւ արարո'ղք կամաց նորա:

Օրհնեցէ'ք զՏէր, ամենայն գո'րծք նորա, զի ընդ ամենայն տեղիս է տէրութիւն նորա. օրհնեա', ա'նձն իմ, զՏէր:

Տէ'ր, լո'ւր աղօթից իմոց, ո'ւնկն դիր խնդրուածաց իմոց ճշմարտութեամբ քով:

Լո'ւր ինձ արդարութեամբ քով եւ մի' մտաներ ի դատաստան ընդ ծառայի քում, զի ոչ արդարանայ առաջի քո ամենայն կենդանի:

Հալածեաց թշնամին զանձն իմ, խոնարհ արար յերկիր զկեանս իմ եւ նստոյց զիս ի խաւարի, որպէս մեռեալ յաւիտենից:

Ձանձրացաւ յիս հոգի իմ, եւ սիրտ իմ խռովեցաւ յիս:

Յիշեցի զաւուրսն զառաջինս, խորհեցայ յամենայն գործս քո, յարարածս ձեռաց քոց խորհեցայ եւ համբարձի առ քեզ զձեռս իմ:

Անձն իմ որպէս զերկիր ծարաւի է առ քեզ, վաղվաղակի լո'ւր ինձ, Տէ'ր, զի նուաղեցաւ յինէն հոգի իմ:

Մի' դարձուցաներ զերեսս քո յինէն. նմանիցիմ այնոցիկ, ոյք իջանեն ի գուբ:

Լսելի' արա ինձ առաւօտու զողորմութիւնս քո, զի ես ի քեզ, Տէ'ր, յուսացայ:

Ցո'յց ինձ ճանապարհ, յոր եւ գնացից, զի առ քեզ, Տէ'ր, համբարձի զանձն իմ:

Փրկեա' զիս ի թշնամեաց իմոց, Տէ'ր, զի զքեզ ապաւէն ինձ արարի:

Ուսո' ինձ առնել զկամս քո, զի դու ես Աստուած իմ:

Հոգի քո բարի առաջնորդեսցէ ինձ ի յերկիր ուղիղ:

Վասն անուան քո, Տէ'ր, կեցուսցես զիս, արդարութեամբ քով հանցես ի նեղութենէ զանձն իմ:

Ողորմութեամբ քով սատակեա' զթշնամիս իմ եւ կորո' զամենայն նեղիչս անձին իմոյ, զի ես ծառայ քո եմ:

Փառք Հօր եւ Որդւոյ եւ Հոգւոյն Սրբոյ այժմ եւ միշտ եւ յաւիտեանս յաւիտենից. ամէն:

Ժամագիրք