Այսպէս է ասում Տէրը. «Արդ, մի՛ կորցրէք ձեր վստահութիւնը, որի մէջ մեծ վարձատրութեան հատուցում կայ: Ձեզ համբերութիւն է պէտք, որպէսզի Աստծոյ կամքը կատարելով՝ հասնէք նրա խոստմանը» (Եբրայեցիներ 10:35)

Որտե՞ղ է Աստված

«Որտե՞ղ է Աստված». այս հարցն ամենահաճախ տրվողներից է: Հարցը կասկածի տակ չի դնում Աստծո գոյությունը, պարզապես նայելով մեր կյանքին, մեզ շրջապատող իրականությանը, չենք կարողանում մեր կյանքում Աստծուն գտնել:

Այդ պատճառով էլ այս հարցը շատ հաճախ է հնչում: Պետք է նկատի ունենալ, որ «որտե՞ղ է Աստված» հարցի պատասխանը չի կարող տեսականորեն ձևակերպվել: Հարցի պատասխանը պարզ է դառնում միայն գործնականում:

Մարդիկ այնքան են լցված չարությամբ ու անտարբերությամբ, որ, նայելով այդ ամենին, ակամա սկսում ես մտածել՝ Աստված պարզապես տեղ չունի մեր կյանքում: Մարդիկ ապրում են այնպիսի կյանքով, որտեղ Աստված գոյություն ունենալ չի կարող. մեծամտություն, նախանձ, չարություն, չարակամություն, անտարբերություն, վախ…

Բայց չէ՞ որ համատարած չարությունը բաժանում է մարդկանց, պառակտում, իսկ մենք համախմբվելու կարիք ունենք. այսօր չկա այն միաբանությունը, որին առաջնորդում է մեզ Ավետարանը: «Որտե՞ղ է Աստված» հարցը ինքներս մեզ պիտի տանք, ոչ թե կասկածելով Աստծո գոյությանը, այլ՝ մեր կյանքում Աստծուն բացահայտելու ձգտումով: Աստված ամենուր է, Նա կարող է լինել նույնիսկ այնտեղ, որտեղ մահվան տագնապը կա, կործանման վտանգը: Անգամ Հիսուսի աշակերտները չէին կարողանում հասկանալ՝ ինչպե՞ս կարող է մահվան ու վախի մեջ Աստված լինել: Մենք էլ այսօր նույն կերպ ենք վարվում. խնդիրների, անհանգստությունների, անհաջողությունների ժամանակ կարծում ենք, որ Աստված լքել է մեզ: Այդ իսկ պատճառով չենք կարողանում մեր կյանքի «փոթորիկները» խաղաղեցնել, որովհետև չգիտենք՝ ում դիմել: Թվում է՝ մեր դժվարությունների մեջ Աստված տեղ չունի, և մենք փնտրում ենք Նրան մեզանից դուրս, հեռու մի տեղ, այնինչ Աստված միշտ մեր կողքին է, Նա երբեք մեզ մենակ չի թողնում:

Գուցե մենք չգիտենք ինչ կպատահի մեզ վաղը. ապագան մեզ համար անհայտ է, բայց այսօր Աստված մեր կողքին է: Իսկ վաղվա օրն ամբողջովին կախված է մեր այսօրվա որոշումներից: Մեր խնդիրը, փորձությունների ու խնդիրների մեջ լինելով, խաղաղություն հաստատելը չէ, մեր խնդիրն Աստծո ձեռքն ամուր բռնելն է: Աստված չի գալիս մեր փոխարեն մեր խնդիրները լուծելու. Նա մեկնում է իր ձեռքը՝ մեզ փրկելու համար:
Հաճախ մենք կենտրոնանում ենք մեր կորուստների ու չունեցածի վրա՝ մոռանալով ունեցածի համար փառք տալ Աստծուն և գնահատել ունեցածը: Այս դեպքում Աստծո ներկայությունն իրական կլինի մեր կյանքում:

Տեր Եսայի քհն. Արթենյան

Աղբյուր՝ Holytrinity.am