Այսպէս է ասում Տէրը. «Կին արարածը թող ուսանի լռութեամբ, կատարեալ հնազանդութեամբ։ Եւ ես թոյլ չեմ տալիս, որ կին արարածը ուսուցանի կամ էլ խօսքով իշխի տղամարդու վրայ, այլ թող լուռ մնայ. որովհետեւ նախ Ադամը ստեղծուեց եւ ապա՝ Եւան» (Տիմոթեոս 2:11-13)

Թովմաս անհավատի հավատարմությունը

Սա այն առաքյալն է, որի անունը հայտնի արտահայտության ստեղծման պատճառ եղավ. կասկածամիտ մարդկանց անվանում են Թովմաս անհավատ: Նա Գալիլիացի էր: Մինչև Քրիստոսին ճանաչելը, ինչպես բոլոր տեղի բնակիչները, ձկնորս էր:

Քրիստոսին ճանաչելուց հետո նրա ողջ կյանքը փոխվում է:Թովմասը թողնում է տունն ու տեղը ու գնում է Քրիստոսի ետևից: Սուրբը տարբերվում է քչերին բնորոշ հավատարմությամբ, որը կարող ենք տեսնել Ղազարոսի հարության պատմության մեջ: Մինչ աշակերտները համոզում են Հիսուսին չգնալ Հրեաստան, Թովմասն առաջարկում է գնալ և եթե հարկ լինի` նաև մեռնել Նրա հետ:

Քրիստոսի հետ բացառիկ նմանության պատճառով նրան անվանում էին Երկվորյակ: Կարծիք կա, որ Հուդան համբուրեց Քրիստոսին, որ տարբերեն Ուսուցչին աշակերտից:

Նրան «Թովմաս անհավատ» կոչեցին Հիսուսի հարությունից հետո, երբ առաքյալը հրաժարվեց հավատալ հարությանը. «Եթե չտեսնեմ նրա ձեռքերի վրա մեխերի նշանները և իմ մատները մեխերի տեղերը չդնեմ ու իմ ձեռքը նրա կողի մեջ չխրեմ, չեմ հավատա» (Հովն. 20:25): Բայց տեսնելով Ուսուցչին անմիջապես հավատաց ու ասաց. «Ով, իմ Տերը, և ով, իմ Աստվածը» (Հովն 20:28): Քրիստոսի համբարձվելուց հետո Թովմասին վիճակ ընկավ գնալ քարոզել Հնդկաստանում: Թովմասը համարվում է Հնդկաստանի քրիստոնեական եկեղեցու հիմնադիրը:

Թովմասը մի անգամ չէ, որ ապացուցել է իր հավատարմությունն ու նվիրատվությունը Ուսուցչին: Նա ունեցավ ամենադժվար և վտանգավոր առաջադրանքներից մեկը: Հովան Ոսկեբերանի խոսքերով, Թովմաս առաքյալը քարոզում էր «վայրի և արյունարբու ժողովուրդներին»: Հնդկաստանում, որտեղ առաքյալը քարոզում էր, մի հեթանոս նրան մեղադրում է իր որդու սպանության մեջ, որին սպանել էր հենց ինքը` հայրը: Թովմասին ձերբակալում են, բայց նա խնդրում է իրեն թույլ տալ խոսել սպանված տղայի հետ: Առաքյալի աղոթքից հետո տղան վեր է կենում և վկայում է, որ իրեն սպանել է իր իսկ հայրը: Այդ քաղաքը վերջինն էր որտեղ առաքյալը քարոզեց: Հետո նրան սպանեցին:
Թովմասը քարոզեց Պաղեստինում, Եթովպիայում, Միջագետքում, Պարթևստանում: Առաքյալն ապացուցեց իր սերն ու հավատարմությունը Աստծո հանդեպ քարոզելով, շատ գործերով և տանջալի մահով:

Առաքյալի կասկածամտությունը բացատրվում է նրանով, որ նա չտեսավ Աստծո իրական ներկայությունը աշակերտների հոգիների մեջ: Նրա կարծիքով հնարավոր չէր տեսնել կենդանի Աստծուն և մնալ նույնը: Մինչդեռ աշակերտներն այնքան էլ փոխված չէին:

Թովմասն, ով ուներ վերլուծական միտք, ցույց տվեց, որ հավատալ չի նշանակում կուրորեն երկրպագել, այլ նշանակում է հասկանալ և ընդունել Աստծուն, սիրել Նրան սիրով և բանականությամբ, ինչպես կտակեց Քրիստոս:
Հայաստանյայց Առաքելական Սուրբ Եկեղեցին տոնում է նրա տոնը 12 առաքյալների հետ և Վերափոխմանը Երրորդ կիրակիին նախորդող շաբաթ օրը` Հակոբոս Ալփյան, Սիմոն Կանանացի առաքյալների հետ միասին նույն օրը:

Էմմա Ադամյան

Աղբյուր՝ Holytrinity.am