Այսպէս է ասում Տէրը. «Միայն թէ Աւետարանին արժանի ձեւով ընթացէ՛ք, որպէսզի ձեզ տեսնելու գամ թէ հեռու լինեմ, լսեմ ձեր մասին, որ հաստատուն էք մնացել մէ՛կ հոգով եւ որպէս մէ՛կ շունչ պայքարում էք Աւետարանի հաւատի համար» (Փիլիպեցիներ 1:27)

Գարեգին Բ, Կաթողիկոս Ամենայն Հայոց. «Կյանք իմացյալ անմահություն է»

«Մահ իմացեալ անմահութիւն է» կարգախոսը պիտի փոխվի մեր ժողովրդի համար, այսուհետև պիտի ասենք. «Կյանք իմացյալ անմահություն է»:

Ի՞նչն է լինելու մեր կյանքի նշանաբանը: Դժվարությունների առաջ ծնկե՞լ, թե՞ այդ դժվարությունները հերոսաբար հաղթահարել:

Դժվարությունները մերն են, և դժգոհությամբ չենք կարող նրանցից զերծ մնալ ու խուսափել:

Դժվարությունները կարող ենք հաղթահարել ոգի և կամք դրսևորելով:

Տեսա, որ մեր կյանքի դժվարությունները մեծապես հետևանք են առ Աստված մեր ունեցած հարաբերության և դեպի Աստված ունեցած մեր կեցվածքի: Կյանքը օր օրի դժվարանում է և ոչ ուրիշի մեղքով. բացառաբար մեր մեղքով: Քանզի մեր ճանապարհը չի առաջնորդում մեզ դեպի Աստված: Փորձենք մեր կյանքը կազմակերպել Աստծուն և աղոթքին ապավինած:

Մեր հավատքը անցել է հրի և սրի միջով: Մեր հավատքը մշտապես հաղթություն է պարգևել մեզ, որովհետև մենք հավատացել ենք Ավետարանի խոսքի ճշմարտությանը` թե «Որ հաւատասցէ իսպառ, նա կեցցէ»:

Ժողովուրդը չի սխալվում իր սիրո մեջ, քանզի շռայլ չէ իր գնահատականներում:

Այո՛, մենք այլևս ապրելով պիտի ապրենք, հաղթելով ապրենք: Հայրենասիրությունը բանաձևելու կարիք չունի. նրանով պիտի ապրես, գործես, արարես:

Ժողովուրդը պետք ունի սպասավորի, սակայն այն սպասավորի, որը գիտե դարման անել նրա կարիքներին, նրա ցավերին, նրա տառապանքներին, ժողովուրդը պետք ունի սպասավորի, որը գիտե առաջնորդ լինել անհուսության և անորոշությունների մեջ` դուրս բերելով լուսավոր ճանապարհներ, հույսի ճանապարհի վրա կանգնեցնելով մեր ժողովրդի զավակաց:

Որպես Հայրապետ Հայոց, բարձր ենք գնահատում մեր ժողովրդի պատմության մեջ հայ կնոջ արիության ոգին ու նվիրվածությունը հանդեպ ընտանիքն ու ազգը, որ հիմնավոր երաշխիքներից մեկն է հայկազյան մեր զարմի գոյատևման:

Թանկ գնով ձեռք բերվածի պահպանումը և տանուլ չտալու կարողությունը նույնպես հաղթություն է:

Աղբյուրը՝ ՍԱՐԿԱՎԱԳԱԳԻՐՔ