Այսպէս է ասում Տէրը. Որդեա՛կ, պահի՛ր իմ խօսքերը եւ օր ու գիշեր դրանց մասի՛ն մտածիր իբրեւ հարազատ որդի եւ ազնիւ ժառանգ, իսկ նա, ով չի նորոգում եւ բարձրացնում նախնիների առաքինութիւնը, նա ամօթ եւ նախատինք է իր պապերի համար եւ մի նոր անէծք: ՍԻՐԱՔ ; 20 ,28

Այրի կնոջ մասին, որ քավություն ստացավ

Մի ազնվատոհմ և մեծատուն, բազում ինչք ունեցող կին` Կեսարիա քաղաքից, մատաղ հասակից այրի մնաց և սատանայի ու չարարվեստ մարդկանց պատրանքներով անձն անառակության տվեց, ուտելով և խմելով, անցնող ժամանակը ծախսեց ամեն տեսակ ունայնությունների վրա, Աստծու կամքին հաճո ոչ մի գործ չանելով։ Եվ երկար ժամանակ անց, Սուրբ Հոգու [ազդեցությամբ], նա մի օր զղջաց և հիշելով իր մեղքերի բազմությունը` հառաչելով ասում էր.

- Վա՜յ ինձ` թշվառականիս, վա՜յ ինձ` մեղավոր ու եղկելիիս. ի՛նչ պատասխան պիտի տամ իմ գործած անթիվ մեղքերի համար. իմ հոգու տաճարն ապականեցի, պղծեցի մարմինն իմ։ Վա՜յ ինձ, ինչ անեմ. այլ թե ասեմ` պոռնիկի պես եմ, կամ մաքսավորի պես` և մեղա, բայց մկրտությունից հետո մեղանչեցի։ Եվ ինչ անեմ հիմա, որովհետև ահա ինձ մնում է հավիտյան հրի աններելի տանջանքը։ Այժմ ինչպես կարող եմ ստուգել ճշմարտապես, որ եթե զղջամ` կընդունի ինձ Աստված։

Եվ նրա մտքով սա էր անցնում, [Նա], որ կամենում է, թե բոլոր մարդիկ ապրեն և ճշմարտության գիտությանը գան, [կնոջ] հիշողությանը բերեց մանկուց ի վեր գործածները, և նա նստելով թղթին էր գրում ամենը։ Եվ թղթի վերջում գրեց մեծ մեղքերը, որ գործել էր, և թուղթը կապարով կնքելով` եկավ, ուշադիր սպասում էր պատշաճ ժամանակի։ Եվ երբ սուրբ Բասիլիոսը եկեղեցի էր գալիս մշտական աղոթքի, առաջանալով` նետեց թուղթը նրա ոտքերի առաջ և երեսնիվայր ընկնելով գոչում էր ասելով.

- Ողորմի՛ր ինձ, սուրբդ Աստծու, ճարտա՛ր բժիշկ, ողորմի՛ր ինձ` բանսարկուի ախտից վիրավորվածիս, որ խոցված եմ մեղքերով առավել քան ցանկացած մարդ։

Իսկ Քրիստոսի երանելի ծառան կանգ առնելով` հարցնում է իրերի ճշմարիտ պատճառները։ Եվ նա ասում է.

- Ահա գրեցի իմ բոլոր մեղքերը այդ թղթի վրա և կնքել եմ այն, իսկ դու, ծառադ Աստծու, մի՛ բացիր կնիքը, այլ քո աղոթքով ջնջիր դրանք, որովհետև ինձ այս միտքը տվողը կարող է լսել քո աղաչանքները հանուն ինձ։

Իսկ մեծ Բասիլիոսը թուղթն առավ իր սուրբ ձեռքը և եկեղեցի մտավ և ձեռքերը վեր բարձրացնելով հայցում էր Տիրոջից` այս աղոթքն ասելով. «Մեր Տեր Հիսուս Քրիստոս, ճշմարիտ Աստված, որ առաքվեցիր Հոր ծոցից և մարմին առար Սուրբ և փառավորված Աստվածածին Կույսից` վերցնելու աշխարհի մեղքերը։ Եվ հիմա քո մարդասիրությամբ ջնջիր այս կնոջ ձեռքի գրածը, որովհետև միայն քո կարողությունն է այս գործը։ Տեր, որովհետև քո առջև թվարկված են մեր ամենքի հանցանքները, և ոչինչ ծածուկ չէ քեզնից, իսկ քո ողորմությունները անթիվ և անբավ են [նրանց հանդեպ], որ հավատով դառնում են և խնդրում քեզնից»։ Այս ասելով առաջացավ և թուղթը խորան նետեց և ամբողջ գիշեր մնաց աղոթելով և հաջորդ օրն էլ բազմության հետ աղաչում էր Աստծուն։ Եվ սուրբ պատարագի ավարտից հետո կանչեց կնոջը և թուղթը նրան տալով ասում է.

- Լսե՞լ ես երբևէ, ո՛վ կին, որ ոչ ոք չի կարող մեղքերին թողություն տալ բացի Աստծուց։

Եվ նա ասում է.

- Այո՛, հա՛յր սուրբ, դրա համար էլ դիմեցի քո սրբությանը` քեզ բարեխոս ունենալով առ բազմագութ և մարդասեր Աստված։

Եվ այս ասելով բացեց թուղթը և ամեն ինչ առանց գրերի գտավ. և մնացել էր միայն մեծ մեղքերի գիրը, որ չէր ջնջվել. և ձեռքերով երեսին խփելով` ընկավ Բարսեղի ոտքերը [և] գոչում էր ասելով.

- Ողորմի՛ր ինձ, բարձրյալ Աստծու ծառա, և ինչպես իմ բոլոր մեղքերի համար մեծահոգություն արեցիր, նույն կերպ և այս մեկի համար աղաչիր, որ ջնջվի։

Իսկ մեծ Բասիլիոսը կարեկցանքով արտասվեց և ասում է.

- Ե՛լ դու, կին, որովհետև ես [ևս] մեղավոր մարդ եմ և [նույնպես] թողության կարիքն ունեմ. քո մեղքերից որը կամեցավ Աստված ջնջեց, կարող է սա էլ վերցնել քեզնից [Նա], որ խափանում է մեղքերն աշխարհի, բայց եթե այսուհետ զգուշանաս և մեղք չգործես, ոչ միայն թողություն կգտնես, այլև փառքի կարժանանաս։ Այլև գնա անապատ և այնտեղ կգտնես մի սուրբ այրի, որ բոլորից Եփրեմ է անվանվում. տար այնտեղ թուղթդ, և նա կաղաչի Աստծուն, և կջնջվի դա։

Իսկ կինը չերկնչելով ճանապարհի երկարությունից` եկավ նրա նշած տեղը` Եփրեմ հայրապետի մոտ և դուռը թակելով գոչում էր ասելով.

- Ողորմի՛ր ինձ` Աստծու սուրբ։

Իսկ նա Հոգով իմանալով, թե ինչ բանի համար է եկել, ասում է նրան.

- Ինձանից հեռացիր, դո՛ւ, կին, որովհետև ես մի մեղավոր մարդ եմ և [նույնպես] կարիք ունեմ օգնության։

Իսկ նա, թուղթը նետելով նրա մոտ, ասում է.

- Բասիլիոս արքեպիսկոպոսն ինձ ուղարկեց քեզ մոտ, որ աղոթես Աստծուն և ջնջես մեղքը, որ գրված է այդ թղթի վրա, որովհետև մյուսները սուրբ Բասիլիոսը ջնջեց իր աղոթքներով, իսկ դու միակ [մեղքի] համար մի՛ հապաղիր աղաչել Աստծուն, որովհետև քեզ մոտ եմ ուղարկվել։

Եվ սուրբն ասում է.

- Ո՛չ, քույր, ո՛չ. որովհետև ինչպես շատի համար կարող էր աղաչել Աստծուն, կարող էր և այդ մեկի համար անել` ավելի քան ես։ Հիմա գնա՛ և մի՛ հապաղիր, որ հասնես նրան նախքան նրա` մարմնից ելնելը, որովհետև մերձ է երանելիի վախճանը` մեր Տեր Հիսուս Քրիստոսի մոտ գնալու։

Այս լսելով նրանից` կինը բազում հառաչանքով այնտեղից գնաց Կեսարիա։ Եվ երբ քաղաք մտավ, դագաղ տեսավ. հանում էին սուրբ Բասիլին։ Եվ կինը տեսնելով սկսեց աղաղակել` հանդիմանելով սրբին և ասում էր.

- Վա՜յ ինձ, Աստծու սուրբ, սրա համար ինձ ուղարկեցիր մենաստան, որ դու առանց [ինձ համար] աշխատանք թափելու վախճանվես, և ահա ես օգուտ չստացա, իզուր չարչարվեցի ճանապարհի երկայնությանը։ Աստված կտեսնի և արդարությամբ կդատի ինձ և քեզ, որովհետև կարող էիր աղաչել Աստծուն և ջնջել իմ մեղքերը, [մինչդեռ] ուրիշ տեղ ուղարկեցիր ինձ։

Եվ այս ասելով նետեց թուղթը դագաղի վրա և բոլոր եղելությունները պատմեց ժողովրդին։ Իսկ սարկավագները, կամենալով տեսնել, թե ինչպիսին են հանցանքները, վերցրին թուղթն ու բացին և գտան ամբողջությամբ մաքուր, որև ոչ մի նշանագիր չէր մնացել։ Եվ կանչելով կնոջը` թուղթը տվեցին նրան` լիովին մաքուր և ասում են.

- Ինչո՞ւ ես լաց ու կոծ անում` չիմանալով քո հանդեպ եղած Աստծու անսահման մարդասիրությունը։

Եվ ժողովրդի բազմությունը տեսնելով սքանչելիքները, փառավորում էր Աստծուն, որ երկրի վրա մեղքերը թողնելու կարողություն ունի և նույն շնորհը տալիս է իր ծառաներին, որ կենդանության [օրոք] և մահվանից հետո բժշկեն ցավերն ու հիվանդությունները, և ովքեր հավատով խնդրում են` իր բարերարությամբ թողնում է նրանց մեղքերը։ Որով և մենք հասնենք` մեր Աստված Քրիստոսի ողորմությանը, որին փառք հավիտյանս. ամեն։

Վարք Սրբոց, Հատոր Ա
Արշակ Մադոյան (Թարգմանիչ)
Աղբյուր՝ Gratun.org