Այսպէս է ասում Տէրը. «Եթէ ուշադիր լսես քո Տէր Աստծոյ ձայնը, նրա համար հաճելի գործեր կատարես, ունկնդիր լինես նրա պատուիրաններին ու ենթարկուես նրա բոլոր հրամաններին, քեզ վրայ չեմ թափի բոլոր այն հիւանդութիւնները, որ թափեցի եգիպտացիների վրայ, քանզի ես եմ քեզ բժշկող Տէրը» (Ելք 15:

Փորձությունների խաչերը

«Քաղցր Դրախտ գնալու համար պետք է շատ դառնություն ճաշակել այս կյանքում և անցած փորձությունների ելքի անձնագիր ունենալ ձեռքում» «Մենք անցանք հրի ու ջրի միջով…» (Սղմ. 65:12)

- Հա՛յր, Ձեր կողմից օրհնված խաչը ես մշտապես ինձ վրա եմ կրում: Այդ խաչն օգնում է ինձ դժվարությունների ժամանակ:

- Գիտես, մեզնից յուրաքանչյուրի խաչերը հենց այդպիսի խաչեր են: Դրանք նման են փոքրիկ խաչերի, որ մենք կրում ենք մեր կրծքին և որոնք պահպանում են մեզ մեր կյանքում: Իսկ դու կարծում ես, թե ինչ-որ մեծ խաչեր ենք կրո՞ւմ: Միայն Քրիստոսի Խաչն էր շատ ծանր, որովհետև մեր՝ մարդկանց հանդեպ ունեցած սիրուց, Քրիստոս չկամեցավ Իր աստվածային ուժն օգտագործել: Իսկ խաչելությունից հետո Նա վերցրեց, վերցնում է և և շարունակելու է Իր վրա վերցնել յուրաքանչյուր մարդու խաչի ծանրությունը և Իր աստվածային օգնությամբ և քաղցր մխիթարությամբ թեթևացնում է մեր փորձությունների ցավը:

Բարեգութ Աստված ամեն մեկին իր ուժերի չափով է խաչ տալիս: Աստված մարդուն խաչ չի տալիս, որպեսզի տանջվի, այլ, որպեսզի այդ խաչից Երկինք բարձրանա: Քանի որ, խաչը՝ դա Երկինք տանող աստիճան է՝ ըստ էության: Հասկանալով, թե փորձությունների ցավին համբերելով ինչպիսի հարստություն ենք կուտակում (երկնային) գանձարանում՝ մենք կդադարենք տրտնջալ և կփառաբանենք Աստծուն՝ մեզ վրա վերցնելով այն փքրիկ խաչը, որ Նա պարգևել է մեզ: Այսպես վարվելով՝ մենք արդեն իսկ այս կյանքում ուրախություն կունենանք, իսկ հաջորդում՝ և՛ (հոգևոր) «թոշակ» կստանանք, և՛ «միանվագ նպաստ»: Այնտեղ՝ Երկնքում, մեզ համար երաշխավորված բաժին կա, որ Աստված մեզ համար է պատրաստել: Սակայն, եթե մենք խնդրում ենք, որպեսզի Աստված ազատի մեզ փորձություններից, ապա Նա այդ բաժիններն ուրիշներին է տալիս և մենք զրկվում ենք դրանցից: Իսկ եթե մենք համբերենք, ապա՝ Նա մեզ դեռ հոգևոր տոկոսներ էլ կտա:

Այստեղ տանջվող մարդը երանելի է, որովհետև ինչքան շատ է այս կյանքում տանջվում, այնքան մեծ օգուտ է ստանում մյուս կյանքի համար: Իսկ դա այն պատճառով է, որ նա քավում է իր մեղքերը: Փորձությունների խաչերն ավելի բարձր են, քան այն տաղանդներն ու շնորհները, որոնցով Աստված օժտում է մեզ: Երանելի է այն մարդը, ով ոչ թե մեկ, այլ հինգ խաչ ունի: Տառապանքը կամ մարտիրոսական մահն իրենց ետևից մաքուր վարձք են բերում: Այդ պատճառով էլ, յուրաքանչյուր փորձության ժամանակ ասենք. «Շնորհակալ եմ, Տե՛ր Աստված, որովհետև սա անհրաժեշտ էր իմ փրկության համար»:

Պաիսիոս Աթոսացու «Ընտանեկան կյանք» գրքից

Ռուսերենից թարգմանությունը՝ Էմիլիա Ապիցարյանի

Աղբյուր՝ Surbzoravor.am