Այսպէս է ասում Տէրը. «Ով անարատ է քայլում արդարութեան ճամփով, նա իրենից յետոյ երանութեան արժանի որդիներ պիտի թողնի» (Առակներ 20:7)

Եսայի քհն. Արթենյան. Աստվածաշնչյան մեղավորները և մենք

Հավատացյալ մարդու համար Աստվածաշունչը պարզապես ընթերցանության գիրք չէ: Մարդիկ մշտապես ձգտել են հասկանալ և բացահայտել աստվածաշնչյան հայտնություններն ու պատգամները՝ դրանք կյանքում կիրառելի դարձնելու համար:

Աստվածաշունչն ամենաշատ հրատարակված և ամենաշատ լեզուներով թարգմանված գիրքն է աշխարհում: Այն մարդկային պատմության ընթացքում ամենաշատ ուսումնասիրությունների ենթարկված գիրքն է: Մարդիկ մշտապես փորձել են ավելի պարզ ու մատչելի դարձնել այն: Թվում է՝ որքան էլ մեծ ծավալով աշխատանքներ են կատարվել, մեկնություններ ու բացատրություններ են գրվել, ամեն ինչ արդեն պարզ ու բացատրված պիտի լիներ, բայց Սուրբ Գիրքը շարունակում է չբացահայտված ու երբեմն նույնիսկ անհասկանալի մնալ: Սուրբգրային շատ խորհուրդներ ամբողջությամբ բացահայտված չեն: Որքան էլ մարդը ուսումնասիրություններ գրի, չի կարող ամբողջությամբ բացահայտել աստվածաշնչյան ճշմարտությունները. նույնիսկ ամենապարզ պատգամները, երբեմն, անհասկանալի ու անընկալելի են մնում մարդկանց համար:

Երբեմն լսում ենք, թե ինչպես են մարդիկ գանգատվում, որ չեն կարողանում կարդալ Աստվածաշունչը, չեն կարողանում ըմբռնել այն և այլն: Իրականում խնդիրն այն է, թե ինչպիսի հավատով ենք մոտենում Սուրբ Գրքին: Աստվածաշունչն ընթերցելիս այլ մոտեցում է անհրաժեշտ. այն վեպ, կամ պատմվածք չէ, ինֆորմացիա ստանալու համար չէ: Աստվածաշունչը հոգևոր գիտելիքի շտեմարան է, իսկ հոգևոր գիտելիքը ենթադրում է գործնական դրսևորում: Որքան էլ մենք փորձենք խրատել մարդկանց, թե պետք է միմյանց սիրել, չգողանալ, սուտ չխոսել և այլն, միևնույնն է, դրանից դիմացինի կյանքում շատ բան չի փոխվի: Բայց երբ դիմացինդ տեսնում է, որ քո կյանքը փոխվում է Սուրբ Գիրքը սերտելով, դու դառնում ես աստվածաշնչյան ճշմարտությունների կենդանի օրինակը:

Ինչպե՞ս հասկանալ Աստվածաշունչը. միայն վերլուծական միտք և մտավոր մեծ կարողություններ ունենալը բավարար չէ: Սուրբ Գիրքը ընկալելու և հասկանալու համար պետք է պատրաստակամություն ունենալ կարդացածը կիրառելու ու կյանքի կոչելու: Միայն ինֆորմացված լինելը բավարար չէ:

Մենք խնդիր ունենք Աստվածաշնչից օրինակներ վերցնելու: Հիսուս ամենաիդեալական օրինակն է, Ում պետք է նմանվել: Կան նաև այլ սրբերի օրինակներ, որոնք իրական են և որոնց փորձում ենք նմանվել՝ փրկության հասնելու համար: Սակայն շատերիս մոտ ներքին մի համոզում կա. մենք երբեք չենք կարողանա նմանվել աստվածաշնչյան սրբերին:

Գուցե այդպես է, աստվածաշնյան սրբերին նմանվել չենք կարող, իսկ մեղավորների՞ն...
Հաճախ սեփական մեղքերի բացահայտումը մեզ ստիպում է արդարանալու ուղիներ փնտրել: Որպեսզի ինքներս մեզ արդարանալու հնարավորություն չտանք, պետք է տեսնենք Աստվածաշնչում առկա մեղավոր մարդկանց օրինակները: Օրինակ՝ աստվածաշնչյան մաքսավորը, ով մտավ տաճար և խոնարհաբար աղոթեց. «Աստված, ներիր ինձ՝ մեղավորիս»: Խոնարհության այս օրինակը կարևոր է ամենքիս համար:

Անառակ կնոջ օրինակում մեղավոր էին նաև հրեաները, ովքեր ցանկանում էին քարկոծել անառակին: Քրիստոս ասաց՝ ով անմեղ է, թող առաջինը նա քար գցի: Ոչ մեկ չգցեց, որվհետև գիտակցեցին, որ իրենք էլ մեղավոր մարդիկ են և ոչնչով լավը չեն անառակ կնոջից: Եթե այդ իրավիճակը լիներ այսօր՝ հենց իրենց մեղքը թաքցնելու համար շատերը քարը կնետեին: Այո, մենք քննադատում ու քարկոծում ենք մեզ շրջապատող մարդականց, որպեսզի թաքցնենք մեր սեփական մեղքերը:

Անառակ որդու առակում նույնպես մեղավոր մարդու օրինակ ունենք: Այստեղ տեսնում ենք, թե ինչպիսի խորը զղջում ու մեծ սեր պիտի ունենա մարդն Աստծո նկատմամբ: Անառակ որդու վստահությունը, որ հայրն իրեն սիրում է, նրան բերեց ետ՝ հայրական տուն: Այսօր մենք չունենք այդ վստահությունը. մենք հաճախ կարծում ենք, որ Աստված մեզ չի ների, փոխարենը՝ վստահելու Աստծո սիրուն ու գթասրտությանը:

Մենք ապրում ենք այնպիսի մի կյանք, որտեղ կարևոր են ծրագրերը, պլանները, տեսական ձևակերպումները, իսկ հոգևոր կյանքի մասին գրեթե չենք մտածում: Այսպես մեր կյանքը դառնում է ծրագիր, մենք էլ դառնում ենք այդ ծրագիրը մեխանիկորեն կատարող միջոց: Մենք ոչ միայն նման չենք աստվածաշնչյան սրբերին, այլ նույնիսկ մեղավորներին նման չենք: Վերջին հաշվով, մեղավոր չի նշանակում մարդակային արժեքներից ու դիմագծից զուրկ. մեղավորը մարդ է, ով կարիք ունի խոնարհության, խոստովանության, հույսի ու վստահության:

Աստվածաշունչը մխիթարում և զորացնում է մեզ սրբերի վարքով ու օրինակով և դաստիարակում՝ մեղավորների օրինակով:

Աղբյուր՝ Holytrinity.am