Այսպէս է ասում Տէրը. «Արթո՛ւն եղէք, հսկեցէ՛ք, քանի որ ձեր ոսոխը՝ սատանան, մռնչում է առիւծի պէս, շրջում եւ փնտրում է, թէ ում կուլ տայ» (Պետրոս 5:8)

Այս խորհուրդ լցաւ

ԳԱՆՁ. ըստ խորհրդոյ աւուրս

Այս խորհուրդ լցաւ, անդ գուշակեցաւ, աստ կատարեցաւ:
Աստուած մարդացաւ, ընդ օրինօք մտաւ, քահանայացաւ:
Այսօր վերացաւ, վերնատուն նստաւ եւ գառն կերաւ:
Հին օրէնքն անցաւ, զի Գիրն լցաւ, եւ նորս սկսաւ:
Տէրն, որ մարդացաւ, ընդ մեր մատնեցաւ եւ վաճառեցաւ:
Նոր խորհուրդ բացաւ, որ ի ծունկս անկաւ, ղենջակ սփածաւ
Եւ լուաց կարգաւ զոտսն աւազանաւ՝ մեզ օրինակաւ:
Ցած աստիճանաւ զմարդիկ վերտարաւ, յերկինս ընկալաւ:
Որ հպարտացաւ, նոյն կործանեցաւ, այլ ոչ կանգնեցաւ:
Տէ՛ր, Քոյին շնորհաւ լուա՛ զմեզ բազկաւ, արբո՛ բաժակաւ:
Ահա ազատեա՛ զմեզ ի մեղաց անուամբ Քո փառաց, աղաչեմք:

Սիրտ իմ սասանի, սարսափ զիս ունի վասն Յուդայի,
Որ Տէրն ամենի նմա առաջի ի ծունկս անկանի:
Նա ոչ ամաչէ եւ ոչ զարհուրի՝ սիրողն արծաթի:
Նոր սեղան դնի, եւ հաց բաղարջի, անապակ գինի:
Փրկիչն բազմի դասուքն երջանկի ի յերեկոյի:
Զհացն ի տիպ մարմնի՝ օրհնեալ ճաշակի եւ տայ ամենի,
Զի հացն բարի գործոց նմանի՝ բազմաց կարելի:
Զգինին արիւնի՝ նոր նշան ուխտի, ոչ տայ ամենի.
Գինին՝ կերպ կուսի, տիպ մարտիրոսի, որ ի մահ ճգնի:
Տէ՛ր իմ, արժանի՛ արա զիս հացի՝ Քո սուրբ սեղանի:
Ահա ազատեա՛ զմեզ ի մեղաց անուամբ Քո փառաց, աղաչեմք:

Որք որ փափագին ուտել զայն մարմին, որով սրբեսցին,
Խոնարհել պարտին իւր յանցաւորին՝ ըստ օրինի Փրկչին,
Թողուլ կամովին զյանցանս ի սրտին զեօթանասնեկին:
Իսկ որք ստամբակին եդեալ օրինին, որ աստուածային,
Յետ աւազանին թէ խոստովանին, կէս ախտից քաւին:
Բայց թէ հաղորդին, ի հնգէն մէկին լինի թողութիւն:
Դարձալ՝ որք խորհին չար, բայց ոչ գործին, կիսովի տուժին:
Եւ թէ գործեցին կամ յամեն ի նմին, միոյն չորս պատժին:
Այլ գործողք չարին, եթէ զղջասցին ի յետին շնչին,
Ըստ անսուտ առակին՝ ի հնգէն մէկին քաւութիւնք լինին:
Թէ մեղք մարդկային՝ ծանր ըստ ցորենին, այսպէս եղիցին.
Բայց հոգեկանին, որ նման ձիթին, կէսն քաւեսցին:
Ապաշխարողին, որ սիրով սրտին, բոլորն ջնջեսցին:
Այս խորհուրդ յայտնին՝ եդեալ կանոնին, մարդկան սահմանին.
Իսկ աստուածայինն երբեք չսահմանին մեր Բազմողորմին:
Ահա ազատեա՛ զմեզ ի մեղաց անուամբ Քո փառաց, աղաչեմք:

Րամք քրիստոսական, քարոզ խրատական տամ ձեզ բեմբական,
Դա՛սք արքունական, քահանայական եւ աշխարհական.
Մերժել սրբական, զախտն բնական եւ եկամտական:
Վա՜յ որ արբենան եւ շուայտանան, աղքատաց ոչ տան.
Վա՜յ որ բոզանան, ցեղ ու ցեղ շնանան եւ գարշ գիճանան.
Որ կախարդ ուսան կամ մահու դեղ տան կամ տղայասպան.
Որք յարիւն մեղան կամ յիւրսն ոչ գթան կամ տմարդական.
Որք սիրոյ դեղ տան կամ սուտ երդուեցան կամ յիշոցն տան.
Որք փող ի շահ տան եւ վաճառական, սուտ խաբողական:
Սոքա չեն արժան սուրբ հաղորդութեան, այլ աստուածասպան:
Ահա ազատեա՛ զմեզ ի մեղաց անուամբ Քո փառաց, աղաչեմք:

Դարձալ լուացարո՛ւք եւ սրբեցարո՛ւք, դաւանեցարո՛ւք:
Պահօք պնդեսցուք, յաղօթս յամեսցուք, զձեռս ի տուրս կալցուք:
Հոգւով նուաստասցուք, սուգ մեղաց սգասցուք, ի վիշտ հեղգասցուք:
Միշտ խաղաղասցուք եւ հանդարտեսցուք, մի՛ հպարտասցուք:
Զմեղս ատեսցուք, խոստովանեսցուք, ապաշխարեսցուք:
Զօրէնս սիրեսցուք, սրբութեամբ կացցուք եւ արդարասցուք:
Ի մեզ հայեսցուք, զայլս մի՛ քննեսցուք եւ մի՛ դատեսցուք:
Զսիրտս սրբեսցուք, զմիտս լուասցուք, զանձինս մաքրեսցուք:
Զչարս յանձանց հանցուք, բարիս արասցուք, զիրեար սիրեսցուք:
Եւ հաղորդեսցուք, ընդ Տէր միասցուք եւ միշտ գոչեսցուք:
Որք նախանձեցան, կեղծաւորական, ընդ եղբօր մախացան:
Յիշեա՛, Տէ՛ր, եւ ողորմեա:
Եւ եւս առաւել զյորդորումն սիրոյ եւ զգործս բարեաց պարգեւել մեզ խնդրեմք:
Տո՛ւր մեզ, Տէ՛ր Աստուած:
Զանձինս մեր եւ զմիմեանս Տեառն Աստուծոյ ամենակալին յանձն արասցուք:
Քեզ՝ Տեառնդ, յանձն եղիցուք:
Ողորմեա՛ց մեզ, Տէր Աստուա՛ծ մեր, ըստ մեծի ողորմութեան Քում. Ասասցուք ամենեքեան միաբանութեամբ:
Տէ՛ր, ողորմեա՛, Տէ՛ր, ողորմեա՛, Տէ՛ր, ողորմեա՛:

Սրովբէ մարմնային, քնարդ երկնային, քաւիչդ Եւային:
Սուրբ Աստուածածին, ծնող Միածնին, մայրդ անճառ Բանին:
Հարսն Հրեղինին, փառք Իսրայելին, վայլք հեթանոսին:
Պսակ Մկրտչին, թագ Ստեփաննոսին, լոյս Լուսաւորչին:
Ազգաց մարդկային՝ Քում դաւանողին, տո՛ւր խաղաղութիւնդ, բարեաց լիութիւն եւ առողջութիւն:
Մեծ հայրապետին եւ քաջ արքային Հայոց՝ օգնութիւն:
Խոստովանողին, ապաշխարողին եւ հաղորդողին:
Հասցես յօգնութիւն, տացես սրբութիւն, ընդ Քեզ միութիւն:
Գանձիս ասողին՝ տէր Մխիթարին, թո՛ղ զմեղս անձին:
Տո՛ւր մեզ ամենի կեանս բարելի, զաւարտն ի բարի: