Այսպէս է ասում Տէրը. «Վշտակի՛ց եղիր Քրիստոս Յիսուսի տառապանքներին որպէս նրա բարի զինուորը։ Ոչ ոք, զինուոր դառնալով, չի զբաղուի աշխարհիկ կեանքի գործերով, որպէսզի զօրավարին հաճելի լինի։ Եւ եթէ մէկը մրցամարտիկ է, պսակ չի ստանայ, եթէ ըստ օրէնքի չմարտնչի» (Տիմոթեոս 2:3-5)

Աղոթք․ Ի վերայ իւղոյն եւ ջրոյն

Տէ՛ր մեր Յիսուս Քրիստոս, Աստուա՛ծ սքանչելագործ, հզօր եւ փառաւորեալ, անհասանելի, անիմանալի, վերացեալ, բարձրացեալ քան զամենայն փառս, որ նստիս ի քերովբէական կառսդ եւ Մի ի Սրբոյ Երրորդութենէդ դաւանիս ի վերնական սրբասաց սերովբէիցն, վասն որոյ եւ զերեքսրբեան փառատրութիւն ընդ Հօր եւ Սուրբ Հոգւոյն հրեղէն բերանօք իւրեանց, սոսկալի ձայնիւ, սարսափելով առաջի փառաց աթոռոյ Աստուածութեանդ Քոյ մատուցանեն Քեզ՝ լի ասելով ամենայն երկիր փառօք Քո:

Դու, Տէ՛ր, յաղթեալ ի մարդասիրութենէդ Քումմէ, ոչ կարացեր անտես առնել զարարածս Քո՝ զ՚ի հողոյ ստեղծեալքս, այլ հաճեցար եւ ի մերմէ բնութենէ փառաւորիլ՝ խառնելով զհողեղէն եւ ստորեւ կացեալ բնութիւնս մեր ընդ վերնական հոգեղէն եւ հրեղէն աննիւթական բնութիւնսն. Եկիր յաշխարհս կամաւ Հօր եւ Սուրբ Հոգւոյն, առեր զկերպարանս ծառայի ի սուրբ եւ յանարատ Կուսէն Մարիամայ, եւ ճշմարիտ Բանդ Հօր մարմին եղեալ՝ անեղծ եւ անապական, նոր եւ անճառելի խառնմամբ, եւ կատարելով զամենայն ստուերական օրէնս՝ եղեր լրումն օրինաց եւ մարգարէից, ճշմարի՛տ Օրէնսդիր, Աստուա՛ծ իմ Յիսուս Քրիստոս:

Եւ ի լրման ամենայնի եկիր ի վերնատուն խորհրդոյ, կատարեցեր եւ զայն եւս՝ մովսիսադիր, ստուերական, գառնազեն նորոյ փրկագործութեանս խորհուրդ, որ նախ յԵգիպտոս նկարեցաւ. Եւ արդ, Դու Ինքնին, Քահանայապե՛տ սուրբ, Կատարի՛չ խորհրդոյ եւ Գա՛ռն Աստուծոյ, որ բառնաս զմեղս աշխարհի, միանգամ պատարագաւ հատեր զմարմինդ Քո սիրով՝ բաշխելով Քոյոց ընտրեալ աշակերտացն, եւ հրամայեցեր նոցա զկամաւոր չարչարանս Քո, որ վասն մեր, եւ զմահդ պատմել մինչեւ ի միւսանգամ Քո երկրորդ եւ ի փառաւոր գալուստն:

Բայց նախ քան զայսոսիկ, անճառելի խոնարհութեամբ ի բաց եդեալ զհանդերձս, զգեցար ղենջակ, որ զգեցեալ ես զլոյս որպէս զօթոց, եւ տնօրինական ներմարդութեամբ խոնարհեալ ի ծունկս աշակերտացն՝ առ ի լուանալ զոտս հողեղէնս, որում կրկնին Քեզ ծունր երկնաւորաց եւ երկրաւորաց, եւ զխորհուրդ սուրբ աւազանին մասնաւորապէս նկարելով, զոտսն միայն լուանալով՝ ծանուցեր. Իսկ զկատարեալ խոնարհութիւնդ յայտնապէս ուսուցեր եւ աւանդեցեր՝ ասելով, թէ՝ «Օրինակ մի ետու ձեզ, զի որպէս Ես ձեզ արարի, եւ դո՛ւք միմեանց առնիջիք»:

Եւ արդ, Տէ՛ր բարերար, մեք՝ մեղուցեալ ծառայքս Քո եւ խաշն արօտի Քոյ, ժողովեալքս ի գաւիթ սուրբ եկեղեցւոյ Քոյ՝ ըստ աստուածային օրէնսդրութեանդ, զոր աւանդեցեր մեզ ի ձեռն սրբոց առաքելոցն, աղաչեմք զՔեզ. Առաքեա՛ զԷակիցդ Քո եւ զՓառակից Ծնողիդ Քոյ՝ զՀոգիդ Սուրբ, ի յարքունական աթոռոյդ, որ եկեալ հանգիցէ ի ժողովարանս մեր եւ սրբեսցէ զջուրս զայս ի թեթեւութիւն մեղաց մերոց եւ յընթացս ամենայն բարեաց ճանապարհաց. Վասն զի սովաւ զօրացուցեալ զգարշապարս մեր՝ անխափան ընթասցուք՝ խաչազգեստեալք ի յաւիտենական ճանապարհս պատուիրանաց Քոց, եւ արժանի լիցուք հասանել մասին ժառանգութեան սրբոցն ի լոյս եւ գոհանալով փառաւորեսցուք զԱմենասուրբ Երրորդութիւնդ այժմ եւ միշտ եւ յաւիտեանս:

Խաղաղութի՜ւն ամենեցուն:
Աստուծոյ երկրպագեսցուք:

Դարձեալ երկիրպագանեմք եւ աղաչեմք զամենագութ ողորմութիւնդ Քո. Քաւեա՛ զախտ եւ զանօրէնութիւն ոգւոց մերոց ի ձեռն ջրոյս այսորիկ, որպէս յաւուրսն Նոյի զանօրէնութիւն ամենայն երկրի ջրով հեղեղին, եւ որպէս զբորոտութիւնն Նէէմանայ Ասորւոյ ջրովն Յորդանանու, եւ որպէս զզանազան ախտսն ի ձեռն յուզմանց ջուրցն Սելովմայ, եւ որպէս զմեղս ամենայն աշխարհի ի ձեռն սուրբ աւազանին վերստին ծննդեան. Եւ որպէս յայնժամ հաստատելով զճշմարիտ մարդեղութիւնդ Քո՝ տնօրինաբար խոնարհեցար եւ լուացեր զոտս երանելի առաքելոցն Քոց՝ զօրացուցանելով զգարշապարս նոցա յընթացս աւետարանի Քոյ ընդ ամենայն տիեզերս, այլ եւ կոխել զզօրութիւնս թշնամւոյն աներկիւղ համարձակութեամբ, այսպէս եւ ի մե՛զ հրաշագործեա, մարդասէ՛ր Տէր, աներեւոյթ գալստեամբ Քո առ մեզ, որպէս զի եւ մեք զօրացեալք ի շնորհաց Քոց՝ անխափան ընթասցուք ի շաւիղս պատուիրանաց Քոց, որով եւ փրկութեան արժանասցուք հասանել ընդ ամենայն սուրբս Քո եւ գոհանալով փառաւորեսցուք զՀայր եւ զՈրդի եւ զՍուրբ Հոգիդ այժմ եւ միշտ եւ յաւիտեանս:

Եւ ապա զաղօթս ի վերայ իւղոյն՝ մեկուսի:
Գլուխ ամենեցուն Քրիստո՛ս Աստուած մեր, որ վասն բազում ողորմութեան Քոյ ընկալար զօծումն իւղոյ ի պոռնիկ կնոջէն եւ զյիշատակ նորա աւանդեցեր ընդ ամենայն տիեզերս ի ձեռն սուրբ աւետարանի Քոյ քարոզութեան: Ուստի եւ զնոյն իւղ օրհնութեան ի տուչութենէ Հոգւոյն Սրբոյ ընկալեալ առաքելոցն սրբոց՝ աւանդեցին ամենայն հաւատացելոց Քոց, որպէս զի քահանայական խորհրդածութեամբ պաշտիցի ի մէջ Եկեղեցւոյ Քոյ սրբոյ:
Արդ, մեք, ըստ օրինակի իւղոյն այնորիկ, օրհնեմք զիւղս զայս ի յօծումն ոտից Քոյոց հաւատացելոց եւ խնդրեմք ի մարդասիրութենէ Քումմէ. Առաքեա՛ ի մեզ զնոյն Հոգի շնորհաց Քոց, որ եկեալ բնակեսցէ ի մեզ եւ բժշկեսցէ զվէրս հոգւոց մերոց: Որպէս զի միշտ եւ յամենայն ժամ գոհանալով զամէնառատ գթութենէ Քումմէ՝ կատարեսցուք զյիշատակ աստուածային խոնարհութեան Քոյ եւ փառաւորեսցուք զզօրութիւն սքանչելի տնօրէնութեանց Քոց, ըստ որում փառաւորեալ ես յամենայն արարածոց, Տէ՛ր մեր եւ Փրկիչ Յիսո՛ւս Քրիստոս, ընդ Հօր եւ Սուրբ Հոգւոյն այժմ եւ միշտ եւ յաւիտեանս:

Եւ յաւարտիլն տեառնագրեսցեն խաչիւ եւ Աւետարանաւ զիւղն եւ զջուրն՝ ասելով.
Օրհնեսցի եւ սրբեսցի իւղս եւ ջուրս՝ այս նշանաւ սուրբ խաչիս եւ սուրբ Աւետարանաւս եւ աւուրս շնորհիւ յանուն Հօր եւ Որդւոյ եւ Հոգւոյն Սրբոյ այժմ եւ միշտ եւ յաւիտեանս յաւիտենից:
Ամէն. Ալէլուիա, ալէլուիա, ալէլուիա: (Երիցս կրկնեա՛:)

Աղբուր՝ Sacredtradition.am