Այսպէս է ասում Տէրը. «Վշտակի՛ց եղիր Քրիստոս Յիսուսի տառապանքներին որպէս նրա բարի զինուորը։ Ոչ ոք, զինուոր դառնալով, չի զբաղուի աշխարհիկ կեանքի գործերով, որպէսզի զօրավարին հաճելի լինի։ Եւ եթէ մէկը մրցամարտիկ է, պսակ չի ստանայ, եթէ ըստ օրէնքի չմարտնչի» (Տիմոթեոս 2:3-5)

Լուսինն ու աստղերը

Վաղուց, շատ վաղուց աստղիկները լույս չեն ունեցել, ինչպես հիմա: Պատկերացնո՞ւմ եք, ի՜նչ մռայլ է եղել այն ժամանակ երկինքը: Իսկ թե ինչպես է առաջացել նրանց լույսը, ես հիմա կպատմեմ այդ պատմությունը… Մի ժամանակ աստղերը լույս չունեին: Նրանք գորշ-գորշ էին ու բոլորովին չէին երևում: Գիշերները, երբ Արևը գնում էր քնելու, խեղճ աստղերն այնպես էին մրսում, այնպես էին մրսում: Մի շատ ցուրտ գիշեր աստղերը այնքան սառեցին, որ սկսեցին դողացնել: Իսկ երկնքում դողացնել, նշանակում է այնպիսի աղմուկ առաջացնել, որ արթնանա ամբողջ աշխարհը: Լուսինը, որ նույնպես ապրում էր երկնքում և իր սառը լույսով լուսավորում էր աշխարհը, այդ դողոցի ձայնը լսելով՝ շատ զարմացավ, չորս կողմը նայեց ու զգալով, որ աղմուկը գալիս է աստղերից, հարցրեց.

- Ձեզ ի՞նչ է պատահել:

Բայց աստղերը ոչինչ չկարողացան պատասխանել: Նրանք այնպես էին դողացնում, որ խոսել չէին կարողանում: Այդ աղմուկի վրա Արևն էլ արթնացավ:

- Այս ինչ աղմուկ է, մարդիկ քնած են, երեխաները լսել են իրենց իրիկնային հեքիաթը և քնած են մուշ-մուշ, չի կարելի խանգարել նրանց:

Լուսինը դիմեց Արևին.

- Տեսնում ես, խեղճ աստղերը ինչպես են մրսում:

- Մրսո՞ւմ են, - զարմացավ Արևը,- այս շոգի՞ն:

- Դա քեզ համար է շոգ, - տխուր ասաց Լուսինը, - Իմ լույսը սառն է, ես չեմ կարող տաքացնել նրանց:

Ա՜խ, որքան բարի է մեր կլորիկ, կարմրիկ Արևը: Ուրեմն նա չէր կարող չօգնել աստղիկներին, բայց ինչպե՞ս նա պիտի դա աներ: Արևը մտածեց, մտածեց, ապա ճառագայթներից մի քանիսը պոկեց ու շպրտեց դեպի աստղերը: Ճառագայթները դիպան Լուսնին, փշրվեցին ու ցրվեցին աստղերի միջև: Ա՜յ թե ուրախացան աստղերը: Արևի տաք շողերը ջերմացրին սառած աստղիկներին: Իսկ ամենակարևորը, աստղիկները՝ կարծես թե նոր հագուստ հագան, ոչ սովորական, այլ փայլփլուն, արծաթագույն: Նրանք լուսավորվեցին, դարձան պայծառ-պայծառ: Լուսինն էլ շատ ուրախացավ: Աստղիկները և Լուսինը Արևին հայտնեցին իրենց շնորհակալությունը: Այդ ժամանակվանից ի վեր, աստղիկները հեռվից հեռու աչքով են անում Լուսնին և ուրախ ժպտում գիշերային անցորդներին:

Աղբյուր՝ heqiat.am