Այսպէս է ասում Տէրը. «...քայլեցէ՛ք, քանի դեռ լոյսն ունէք, որպէսզի խաւարը ձեզ չկլանի, քանի որ, ով քայլում է խաւարի մէջ, չի իմանում, թէ ուր է գնում: Քանի դեռ լոյսը ձեզ հետ ունէք, հաւատացէ՛ք լոյսին, որպէսզի լոյսի որդիներ լինէք» (Հովհաննեսի 12:35-36)

Կոմիտասի նամակը Մարինոս Ստամպոլյանին

1912, 15/28 հոկտեմբերի, Կ. Պոլիս

Շնորհալի աշակերտուհի
Օրիորդ Մարինոս Ստամպօլեանին.

Ողջոյն Ձեր նոր կեանքին:
Անվեհեր յառաջ համեստօրէն՝ իբր շուշան հովտաց, ազնուօրէն՝ իբր վարդ բուրաստաններու եւ փայլակն՝ իբր զտուած ոսկի:
Ողջոյն Ձեր նոր կեանքին:
Ձեր յոյսերը բեղուն՝ որպէս գարուն,
Ձեր ջանքերը վառ՝ որպէս ամառ,
Ձեր գործերը զեղուն՝ որպէս աշուն,
ապա, հանգիստ լեր՝ որպէս ձմեռ,
որ նոր գարնան դուռ կը բանայ:
Ողջոյն Ձեր նոր կեանքին:

Կոմիտաս

Աղբյուր՝ Komitasmuseum.am