Այսպէս է ասում Տէրը. «Եւ եթէ արդարը հազիւ է փրկուելու, ապա ամբարիշտը կամ մեղաւորը էլ ո՞ւր պիտի մնայ:Հետեւաբար նրանք, որ չարչարւում են ըստ Աստծոյ կամքի, բարի գործերով թող իրենց հոգիները յանձնեն հաւատարիմ Ստեղծողին» (Պետրոս 4:18-19)

Կոմիտաս. Կեանք

Շառա՜չ, շառա՜չ․․․
Սարէն հեղե՛ղ փրթաւ,
Վազո՛ւմ է առաջ ու շեշտակի․
Հողէն ծառեր ծամելով,
Հողէն քարեր քամելով,
Գետը լըցաւ ու գալարեց,
Սիրտը խըցաւ ու պալարեց․
Ցելա՜ւ, ցելա՜ւ․․․
Ամպէն արե՛ւն ելաւ,
Նազում է կանաչ ու հեշտակի․
Սարի խոցին ժըպտելով,
Ծառի ծոցին ծըպտելով,
Պաղառ գետին ջե՜ր բերելու,
Խաւար սըրտին սէ՜ր մէրելու։