Այսպէս է ասում Տէրը. «Քո գործերը յանձնի՛ր Տիրոջ ձեռքը, եւ քո մտադրութիւնները պիտի կատարուեն: Ինչպիսի մեծութեան էլ հասնես, դու քեզ խոնա՛րհ պահիր եւ դու շնորհ կգտնես Տիրոջ առջեւ» (Առակներ 16:3)

Մետրոպոլիտ Անտոնի Սուրոժսկի

Տե՛ր, Դու հավատում ես մեզ, չնայած որ ամեն ինչ գիտես մեր մասին, իսկ ես չեմ կարողանում հավատալ եղբորս, քրոջս, մերձավորիս. ես մակերեսորեն, միայն արտաքինից եմ տեսնում նրանց: Գիտեմ, Տե՛ր, որ Դու հավատում ես նրանց, և օտար եմ մնում քո հավատին, Քո աննկուն հույսին, Քո սիրուն, Տե՛ր ներիր...

Տե՛ր, Դու մեզնից յուրաքանչյուրի մեջ դրել ես մխիթարության խոսք, ճշմարտության խոսք, հավատի խոսք և սիրո խոսք, բայց մենք չունենք այդ խոսքերը, ես չունեմ այդ խոսքերը...իմ խոսքերը, եթե դրանք կան էլ, բովանդակությունից զուրկ են՝ դրանք դատարկ են, Տե՛ր, ինչպես զրնգացող պղինձը...

Տե՛ր, մերձավորիս դեմ ամեն ժամ մեղանչում եմ՝ և խաբեությամբ, և՛ կեղծավորությամբ, և՛ սառնությամբ, և՛ մոռացկոտությամբ, և անսրտությամբ... մեղանչում եմ և՛ նյութապես, և՛ հոգեպես՝ ամեն ինչով, Տե՛ր: Եվ Քեզ զրկում եմ նրանից, ում համար կյանքդ ես տվել. կոծանվող մեղավորին, կորած ոչխարին չեմ փնտրում, Տե՛ր, իսկ երբ նա գալիս է՝ մերժում եմ, դատում ու դատապարտում...

Աղբուր՝ ԴԵՊԻ ԼՈՒՅՍՔ