Այսպէս է ասում Տէրը. «Իմաստութեա՛մբ վարուեցէք դրսինների հետ՝ գնահատելով ժամանակը: Եւ ձեր խօսքը թող լինի միշտ լի Տիրոջ շնորհով, որպէս թէ աղով համեմուած լինի, որպէսզի դուք իմանաք, թէ ինչպէս պէտք է պատասխան տաք իւրաքանչիւրին» (Կողոսացիներ 4:5)

Կոմիտաս. Անտունի

Սիրտս նման է էն փլած տներ,
Կոտրեր է սներ, խախտեր գերաններ,
Բուն պիտի դնեն մեջ վայրի հավքեր:
Երթամ ձի թալեմ էն ելման գետեր
Ըլնեմ ձկներու ձագերացն կեր:
Տո լաճ տնավեր:

Սև ծով մը եմ տեսել, սիպտակն էր բոլոր,
Ալին կզարներ, չէր խառնի հիրոր
Էն ո՞րն է տեսե մեկ ծովն երկու թավուր
Անտունի սիրտն է պղտոր ու մոլոր
Ա՜խ, սկի մի լնիք սրտիկ սևավոր:
Տո լա՛ճ տնավեր:

Կատարում՝ Արմենակ ՇԱՀՄՈՒՐԱԴՅԱՆԻ։