Այսպէս է ասում Տէրը. «Խրատի՛ր որդուդ, եւ նա հանգստութիւն կտայ քեզ, զարդ կլինի քո հոգու համար եւ չի հնազանդուի անօրէն ազգի: Ով գնում է արդարութեան ճանապարհով, օգնութիւն է գտնելու, իսկ ով ծուռ ճանապարհ է ելնում, նրա ոտքը պիտի կապուի» (Առակներ 28:17-18)

Կոմիտաս. Անտունի

Սիրտս նման է էն փլած տներ,
Կոտրեր է սներ, խախտեր գերաններ,
Բուն պիտի դնեն մեջ վայրի հավքեր:
Երթամ ձի թալեմ էն ելման գետեր
Ըլնեմ ձկներու ձագերացն կեր:
Տո լաճ տնավեր:

Սև ծով մը եմ տեսել, սիպտակն էր բոլոր,
Ալին կզարներ, չէր խառնի հիրոր
Էն ո՞րն է տեսե մեկ ծովն երկու թավուր
Անտունի սիրտն է պղտոր ու մոլոր
Ա՜խ, սկի մի լնիք սրտիկ սևավոր:
Տո լա՛ճ տնավեր:

Կատարում՝ Արմենակ ՇԱՀՄՈՒՐԱԴՅԱՆԻ։