Այսպէս է ասում Տէրը. «Խրատի՛ր որդուդ, եւ նա հանգստութիւն կտայ քեզ, զարդ կլինի քո հոգու համար եւ չի հնազանդուի անօրէն ազգի: Ով գնում է արդարութեան ճանապարհով, օգնութիւն է գտնելու, իսկ ով ծուռ ճանապարհ է ելնում, նրա ոտքը պիտի կապուի» (Առակներ 28:17-18)

Կոմիտաս․ Ծիրնի ծառ

 

Ծիրանի՛ ծաո, բար մի՛ տա, վա՛յ,
Ճըղներդ իրար մի՛ տա,վա՚յ.
Ամեն մեջըդ ման գալիս
Ցավերըս իրար մի՛ տա։

Հա՛, տըվե՚ք, ե՛տ տըվեք, սա՛րեր,-հովն ընկավ,
Սըրտիս խընդում ծովն ընկավ.
Գընա, էլ ետ չըգա էս տարվա տարին,
Սև դարդն իմ վըզովն ընկավ։

Հո՜վ, հով, հովն ընկավ,-
Սըրտիս խընդում ծովն ընկավ։

Մեոա բաղում բանելեն,
Սի կողմեն ջուր անելեն.
Ծառերին թուփ չըմընաց
Դարդիս դարման տանելեն։

Սև ամպը գըցել ա հով,
Մութը տըվել ա իմ քով.
Տեսնում եք ինձ պատել ա
Նըստած տեղիս քար չունիմ,
էրված սըրտիս ճար չունիմ.
Ա՛յ անօրեն, փուչ աշխարհ,-
Բաղ ունիմ ու բար չունիմ։

Կատարում՝ Լուսինե ԶԱՔԱՐՅԱՆԻ