Այսպէս է ասում Տէրը. «Իսկ ով ցանկանում է բազմահմուտ լինել, թող նա տենչայ իմաստութիւն, որ գիտէ անցեալը եւ կռահում է գալիքը, հասկանում է թէ՛ խօսքի իմաստները եւ թէ՛ առակների մեկնութիւնը, կանխապէս ճանաչում է թէ՛ նախանշանները, թէ զարմանահրաշ բաները եւ թէ՛ ժամ ու ժամանակների ելքերը

Կոմիտաս. «Մարոն ա կայնե»

Մարոն ա կայնե խաս բախչի դուռը,
Մեջքին ա զարկե Գանձակա նուռը,
Ձեռըն ա ծալե, վիզըն ա ծուռը,
Սիրտըն ա հալե սիրավոր հուրը:
Ծոցըն ա վարդով,
Միտքըն ա դարդով.
Աշխարհ վատ խոսող
Լիքըն ա մարդով:
Վարդըն ա բացվե,
Աչքերը՝ լըցվե,
Չար մարդու խոսքից
Սիրտըն ա խոցվե:
Երկինքն ա ամպե, կուգա մարմար ձյուն,
Կուգա, կըթափի կանաչ սարերուն:
Խավար ա պատե Մարոյի հոգուն,-
Իր յարի սիրուն մընաց երերուն:

Հայ ժողովրդական «Մարոն ա կայնե» երգն է՝ Գէորգ Հաճեանի կատարմամբ: Դաշնամուրով նվագակցում է Մադաթ Ավանեսովը: Մշակումը՝ Կոմիտասի: Գէորգ Հաճեանի «Կոմիտասեան Հայաստան» ալբոմից: