Այսպէս է ասում Տէրը. «Եթէ ուշադիր լսես քո Տէր Աստծոյ ձայնը, նրա համար հաճելի գործեր կատարես, ունկնդիր լինես նրա պատուիրաններին ու ենթարկուես նրա բոլոր հրամաններին, քեզ վրայ չեմ թափի բոլոր այն հիւանդութիւնները, որ թափեցի եգիպտացիների վրայ, քանզի ես եմ քեզ բժշկող Տէրը» (Ելք 15:

Փորձություններն օգնում են մարդկանց սթափվել

- Հա՛յր, ինձ լուր է հասել, որ իմ հարազատների տառապանքները չեն վերջանում: Երբևէ վերջ կլինի՞ նրանց վշտերին:

- Համբերիր, քո՛ւյր, և հույսդ մի կտրիր Աստծուց: Հարազատներիդ ունեցած փորձություններին նայելով՝ պարզ է դառնում, որ Աստված սիրում է ձեզ և փորձություններ է թույլ տալիս, որպեսզի ձեր ողջ ընտանիքը հոգևոր առումով մաքրվի: Եթե աշխարհիկ տեսանկյունից նայես ընտանիքիդ պատահած փորձություններին, ապա դուք դժբախտ կթվաք: Սակայն, եթե հոգևոր տեսանկյունից նայենք (կհասկանանք), որ դուք երջանիկ եք, և մյուս կյանքում ձեզ կնախանձեն այն մարդիկ, ովքեր այս կյանքում երջանիկ են համարվում: Այդ բոլոր փորձություններին համբերելով՝ ծնողներդ (միևնույն է, թե) ճգնում են: Քանի որ նրանց համար անհասկանալի կամ անիմանալի է սխրանքի մեկ այլ՝ վեհանձն, հոգևոր միջոց (այսինքն սեփական կամքով սխրանք): Բայց ինչ էլ ասեն, քո և որոշ այլ ընտանիքներին պատահած փորձությունների մեջ ինչ-որ գաղտնիք կա թաքնված: Քանի որ հարազատներիդ համար այնքա՜ն աղոթք է կատարվում: Աստծո գործերն անքննելի են: Թող Աստված երկարի Իր Աջը և վերջ դնի փորձություններին:

- Հա՛յր, իսկ մի՞թե հնարավոր չէ, որպեսզի մարդիկ սթափվեն ոչ թե վշտերի ու փորձությունների միջոցով, այլ մեկ այլ կերպ:

- Ամեն անգամ, փորձություն թույլ տալուց առաջ, Աստված փորձում է մարդուն բարի հորդորով ուշքի բերել: Սակայն Նրան չեն հասկանում և այդ պատճառով էլ թույլ է տալիս, որ փորձություն պատահի: Նայեք. եթե անհնազանդ երեխան հորը չի լսում, ապա հայրը նախ փորձում է հորդորներով ուղղել նրան, թույլ է տալիս, որ անի այն, ինչ ցանկանում է: Սակայն, եթե երեխան չի փոխվում, ապա՝ հայրը բարությունը խստությամբ է փոխարինում, որպեսզի խելքի բերի իր զավակին: Այդպես էլ Աստված. երբեմն, երբ մարդ բարի հորդորները չի հասկանում՝ նրան փորձություն է տալիս, որպեսզի սթափվի: Եթե մարդիկ մի փոքր ցավ, հիվանդություն և այլն չունենային, ապա գազանների կվերածվեին և ամենևին չէին մոտենա Աստծուն:

Այս կյանքը կարճ և խաբուսիկ է: Եվ լավ է, որ այն կարճ է, որովհետև այն դառը վշտերը, որոնք դառը դեղահաբերի պես, ապաքինում են մեր հոգիները՝ արագ կանցնեն: Տես, բժիշկներն էլ իրենց հիվանդներին դառը դեղահաբեր են տալիս, երբ նրանք տանջվում են, որովհետև հիվանդները ոչ թե քաղցրից են առողջանում, այլ՝ դառից: Ուզում եմ ասել, որ դառն իր ետևից և՛ մարմնի ապաքինում է բերում, և՛ հոգու փրկություն:

Պաիսիոս Աթոսացու «Ընտանեկան կյանք» գրքից

Ռուսերենից թարգմանությունը՝ Էմիլիա Ապիցարյանի

Աղբյուր՝ Surbzoravor.am