Այսպէս է ասում Տէրը. «Եթէ ուշադիր լսես քո Տէր Աստծոյ ձայնը, նրա համար հաճելի գործեր կատարես, ունկնդիր լինես նրա պատուիրաններին ու ենթարկուես նրա բոլոր հրամաններին, քեզ վրայ չեմ թափի բոլոր այն հիւանդութիւնները, որ թափեցի եգիպտացիների վրայ, քանզի ես եմ քեզ բժշկող Տէրը» (Ելք 15:

Լուսինե Զաքարյան. Իմ Շնորհալին

Ներսես Շնորհալու երգերից ու շարականներից մի քանիսը իմ երգացանկի անբաժանելի մասն են կազմել սկսած 1965-1966 թվականներից:
Իմ երգացանկում տեղ գտած միջնադարյան հայ երգերի ու շարականների մեջ Շնորհալու ստեղծագործությունները առանձին տեղ են գրավում, և ես առանձին սիրով ու երկյուղածությամբ եմ կատարում դրանք:
Նրա հոգեպարար երգերի մեջ երևում է մեր նախնիների ջինջ հոգու արտահայտությունը հանդիսացող տոհմիկ երաժշտության շեշտուն տարրը:

Գեղեցիկ են Շնորհալու Մեծ պահոց կիրակիների համար հորինած շարականները: Դրանցից «Որ արարէր» շարականը վերջերս կատարեցի հեղինակի 800 - ամյակին նվիրված համերգում: Շատ եմ սիրում ժղովրդական երգին զուգակշիռ նրա «Առաւոտ լուսոյ» երգը, «Հիշեսցուք ի գիշերին», որոնք, ինչպես վկայում է Կ. Գանձակեցի պատմիչը, Շնորհալին հորինել է Հռոմկլա բերդի պահապան զինվորների համար: Սքանչելի են Շնորհալու Արևագալի շարքի երգերը ՝ իրենց հորդորակներով: Բանաստեղծական խոսքի և մեղեդու ներդաշնակությունը հասնում է կատարելության: Այս շարքում մասնավորապես զգալի է հայ հեթանոս երաժշտության խոր ազդեցության առկայությունը: Շնորհալին նաև լույսի երգիչ է: Լույսով են ողողված այս շարքի երգերը, հատկապես «Լոյս արարիչ լուսոյ» երգը: Հոգեկան հրճվանք եմ զգում այս երգը երգելիս:

Իմ սրտին առանձնապես մոտ են Վարդանանց հերոսամարտին ձոնված շարքը և Ավագ Ուրբաթի շարքի երգերը, որոնց մեջ ճշմարիտ հայրենասիրությունը, անձնազոհությունը, հավատարմությունը, կենսատու հավատքը և հույսը այնքան ջերմ և անկեղծ են ներբողված, որ հեղինակի կատարյալին և կատարելության հասնելու տենչը և ձգտումը միանգամայն զգալի են և շոշափելի յուրաքանչյուր երգի, յուրաքանչյուր հնչյունի մեջ անխտիր: Շատ եմ սիրում Վեցերորդ կիրակիի շարականը՝ «Որ զխորհուրդ»-ը, որի մեղեդին Կոմիտասը գեղեցկորեն օգտագործել է իր հոգեզմայլ «Տէր ողորմեա» երգի համար:
Իսկ «Տէր ողորմեա» երգը հանդիսանալով մեր ժողովրդի դարավոր զրկանքները և անլուր տառապանքները իր մեջ խտացնող աղերսերգ, իր մեջ բովանդակում է նաև փրկության հույս և լավատեսություն ապագայի նկատմամբ:

ԼՈՒՍԻՆԵ ԶԱՔԱՐՅԱՆ