Այսպէս է ասում Տէրը. «Արդարեւ, անիրաւ խորհուրդները բաժանում են մարդուն Աստծուց, իսկ իր զօրութիւնը փորձելու համար Աստուած յանդիմանում է անզգամներին»(Իմաստ. Սողոմոնի 1:3)

Տաղ Եկեղեցւոյ, ի Գրիգորէ Նարեկացւոյ

Երգ զարմանալի, երգ շարժվարժենի
Տեղի եղեր բարեկերտին,
Խորհուրդ, խորհուրդ համերամ,
Զարդ երամից, զարդ։
Նոճ ի նոճ յեռ ի սափոր եղեգնատնկոյն,
Մատնաւրինաւրէն, նշդարենի ռահ։
Յունիցն նրբենից ի մի կից կամար,
Նէճեմ, թէ նէճեմ մէջաւրէի ժամ։
Աչքն ծո՜վ ի ծո՜վ ծիծաղախիտ
Ծաւալանայր յառաւաւտուն`
Երկու փայլակնաձեւ արեգական նման.
Շողն ի շմաթէն իջեալ յառաւաւտէ լոյս:
Յայտէն նռնենի սարդիատունկ գեղաշիտակ ծայրից ծաղկանց.
Որոյ սիւնն ի սրտին նուսխայաւրէն կարկաջահոս սաթբերունի սէր:

Ձեռացն եղիշոյ կամարակապ կապէր.
Ատիճա՜ղ- պատիճա՜ղ, ստղի-հտղի հուռն։
Հոսէր զելեւելսն ընդ միմեանս,
Հանդարտիկ խաղայր, թէկնիթեկին ճեմ։
Բերանն երկթերթ, վարդն ի շրթանց կաթէր.
Լեզուին շարժողին քաղցրերգանայր տաւիղն։
Ի ծամին խեղեփին հազրէ
Զ՚ի նոյն հեր հոգիազգեստեալ գեղն ի գինւոյն գոյն։
Վարսիցն երամից զարդ, երամից զարդ
Ոլորս են առեալ եռահիւսակն բոլորեալ զայտիւք։
Ծոցն լուսափայլ, կարմիր վարդով լցեալ.
Ծղիքն ծիրանի` մանուշակի հոյլք.
Խնկեալ ի կնդրկէ բուրուառ` հրով աստուածայնով լցեալ.
Ձայն քաղցրանուագ, որ ի նմանէ հնչէր։
Գեղեցիկ պատմուճանաւն զարդարեալ էր,
Ի կապուտոյ, ի ծիրանոյ, ի բեհեզոյ, ի յորդանէ,
Ոսկեշողէր գոյնն։

Գաւտին` արծաթափայլ ոսկէտտուն, կամարակապ
Յականց, շափիւղայ, մանրամասին յաւրինուածաւք կապտեալ։
Անձինն ի շարժել մարգարտափայլ գեղովն,
Ոտիցն ի քայլել` լոյսն ի կաթիլ առնոյր։
Այն թագաւորին, այն նորածին փրկչին,
Զքեզ պսակողին` փա՜ռք յաւիտեանս. ամէն։