Այսպէս է ասում Տէրը. Որդեա՛կ, պահի՛ր իմ խօսքերը եւ օր ու գիշեր դրանց մասի՛ն մտածիր իբրեւ հարազատ որդի եւ ազնիւ ժառանգ, իսկ նա, ով չի նորոգում եւ բարձրացնում նախնիների առաքինութիւնը, նա ամօթ եւ նախատինք է իր պապերի համար եւ մի նոր անէծք: ՍԻՐԱՔ ; 20 ,28

Հրաշքը ծնվում է հավատքից

«Չար և շնացող մի սերունդ նշան է ուզում, և սակայն նրան նշան չպիտի տրվի, բացի Հովնան մարգարեի նշանից» (Մատթեոս 12:39):

Հրեաները մի այնպիսի հրաշք էին պահանջում Քրիստոսից, որը դեռ ոչ ոք չէր կատարել, որպեսզի տեսնեին և հավատային: Իրականում իրենց այս պահանջով հրեաներն արտահայտում էին իրենց հոգու չարությունն ու անհավատությունը, որի համար էլ Հիսուս նրանց անվանում է չար ու շնացող սերունդ:
Ի պատասխան նրանց պահանջի՝ Հիսուս մատնացույց արեց Հովնան մարգարեի օրինակը, որը Քրիստոսի Հարության նախատիպն էր: Հովնան մարգարեն երեք օր մնաց կետ ձկան փորի մեջ, ապա դուրս եկավ ու քարոզեց Նինվե քաղաքի բնակիչներին, ովքեր դարձի եկան և փրկվեցին: Նույնպես և Քրիստոս՝ մահացավ և երեք օր հետո հարություն առավ՝ մարդկանց փրկելով չարի կապանքներից:

Ցավոք, մարդիկ այսօր էլ շարունակում են հրաշք պահանջել, սակայն չենք հասկանում, որ հրաշքը ինքնին ոչ մի բան ապացուցել չի կարող: Շատերը տեսան Հիսուսի կատարած հրաշքները, Նրա բժշկությունները, սակայն ոչ միայն չհավատացին նրան, այլև սկսեցին տարբեր մեկնաբանություններ տալ: Օրինակ՝ ոմանք ասում էին, թե Հիսուս այդ ամենը կատարում է չարի զորությամբ: Հիուս երբեք հրաշք չէր կատարում մարդկանց հետաքրքրասիրությունը բավարարելու համար, ուստի հրեաներին ցույց տվեց Հովնան մարգարեի օրինակը՝ որպես նախատիպ Իր Հարության: Այս էր այն մեծագույն հրաշքը, որով մարդը ոչ միայն պիտի հավատար Աստծուն, այլ նաև արժանանար փրկությանը: Քրիստոս սովորեցրեց, որ հրաշքը ծնվում է հավատքից, և ոչ թե՝ հավատքը հրաշքից: Վերջին հաշվով, ի՞նչ իմաստ ունի հրաշք պահանջել, երբ աստվածային հրաշքները շրջապատում են մեզ ամենուր, երբ մարդն ապրում է աստվածային հրաշագործության մեջ, որը և այս աշխարհն է:

Աստվածային հրաշքներն այսօր էլ տեղի են ունենում, և տեղի են ունենում, ոչ թե նրա համար, որ մենք ենք պահանջում, այլ Աստված այդպես է կամենում: Այս Սուրբ Պատարագն էլ հրաշք է, որ կատարվում է ոչ թե մեր պահանջի համաձայն, այլ՝ մեր հավատքի: Հիսուս իր երկրային կյանքի ընթացքում հենց այնպես որևէ հրաշք չկատարեց: Նույնիսկ անապատում, փորձության ժամանակ, մերժեց սատանային հրաշք կատարել՝ պատասխանելով, որ չպիտի փորձես քո Տեր Աստծուն:

Աստված Սեր է, և Հիսուս հրաշք կատարեց միայն այն դեպքում, երբ կարիք կար, որ Նա արտահայտեր աստվածային Իր սերը մարդկանց նկատմամբ:

Այսօր շատերն են ասում, որ հրաշք տեսնելու դեպքում կհավատան Աստծուն, առանց գիտակցելու, որ Աստված հրաշք չի կատարում, որպեսզի Իրեն հավատան, և, ընդհանրապես, Աստված հավատքից առավել ակնկալում է մեր սերն Իր հանդեպ, քանի որ այդ սիրո շնորհիվ պիտի իրականանա աստվածային փրկագործության հրաշքը:
Ճշմարիտ ճանապարհը հրաշքներ չփնտրելն է, որովհետև հրաշքն իրականանում է այն ժամանակ, երբ հոգին պատրաստ է Աստծուն հավատալու ու սիրելու: Երանի նրանց, ովքեր չեն տեսնի, բայց կհավատան:

Տեր Եսայի քհն. Արթենյան

Աղբյուր՝ Holytrinity.am