Այսպէս է ասում Տէրը. Որդեա՛կ, պահի՛ր իմ խօսքերը եւ օր ու գիշեր դրանց մասի՛ն մտածիր իբրեւ հարազատ որդի եւ ազնիւ ժառանգ, իսկ նա, ով չի նորոգում եւ բարձրացնում նախնիների առաքինութիւնը, նա ամօթ եւ նախատինք է իր պապերի համար եւ մի նոր անէծք: ՍԻՐԱՔ ; 20 ,28

Նրանց իշխանություն տվեց... բժշկելու ամեն ցավ և ամեն հիվանդություն (Մատթ. 10. 1)

Այո, Եկեղեցին ունի իշխանություն բոլոր տեսակի ցավերն ու բոլոր տեսակի հիվանությունները բուժելու: Եկեղեցին ապրում է իր խորհուրդներով:

Եկեղեցին զվարթ ու կենսունակ է իր խորհուրդների առատությամբ: Եկեղեցին զորավոր և հաղթական է իր խորհուրդների շնորհունակությամբ, որոնցից յուրաքանչյուրն առանձին վերցրած հերթական հաղթանակն է չարի դեմ թեև ժամանակավոր, սակայն հավիտենական թվացող պայքարում: Եվ Եկեղեցին չի կարող ամբողջական և կատարյալ լինել` առանց բժշկության շնորհի կենսունակության, իսկ Եկեղեցու մեջ չի կարող որևէ շնորհի բացակայություն լինել:

Բժշկության շնորհի կատարման ժամանակ անտեսանելի վարագույրի հետևում կատարվող փոփոխությունը հիվանդի ոչ միայն հոգու, այլև մարմնական առողջության վերականգնումն է: Մեր Եկեղեցում կենսականորեն ներկա է բժշկության շնորհը, սակայն հաճախ մեր իսկ ծուլության և հուլության պատճառով դրա վերափոխիչ և հոգենորոգ ներկայությունը կարծես թե չի զգացվում:

Եկեղեցու ներքին կյանքը խորհրդական է. Քրիստոս Եկեղեցու Գլուխն է, և Եկեղեցին` Նրա Մարմինը` Սուրբ Հոգով: Այս առումով Եկեղեցու խորհրդական կյանքը` որպես Աստծո Արքայության արտահայտություն, մարդկանց ներգրավումն է եկեղեցական իրականության մեջ, որում առանցքային է խորհուրդների իրագործումը, որը հարատևում է Եկեղեցու ողջ ծիսական և խորհրդական համակարգում: ՈՒստի Եկեղեցու խորհուրդները Երկնքի Արքայության մեջ գալիք նոր դարաշրջանի կենցաղավարության չափանիշներն են, որոնցով իրականանում են Եկեղեցու պատկանելությունն աստվածային կյանքին, հաշտությունն ու հաղորդությունն Աստծո հետ` Սուրբ Հոգու գործունեության միջոցով:

Հետևաբար, խորհրդական կյանքի պատկերը հրամայական չափանիշ է քրիստոնեական համայնքի հստակ վարքագծի ձևավորման համար: Եկեղեցին` որպես մեկ միավորյալ Մարմին, իր ամբողջության մեջ հետևում է Քրիստոսին` իր մասնակցությունն ունենալով Քրիստոսի կյանքում: Այսինքն` սա մի սկզբունք է, որը ձևակերպվում է հետևյալ կերպ. ինչ պատահել է Քրիստոսին, պատահում է նաև Եկեղեցուն` որպես ի Հիսուս Քրիստոս փրկության կյանքի բաժնեկցի:

Եկեղեցին, բնականաբար, լինելով նաև երկրային իրականություն, իր խորհրդական կյանքը գործադրում է նյութեղեն կամ զգալի կերպով, որով կիրառվող նյութը աղոթքի զորությամբ դառնում է շնորհաբաշխող միջոց նրա կենսագործունեության համար: Այսինքն` շնորհն արտահայտվում է տեսանելի նշանով որոշակի հանգամանքի, համակարգի ու ձևի մեջ և պաշտոնյայի միջոցով: Եկեղեցու խորհրդաբանական համակարգն աստվածային հիմնադրություն ունի` հաստատված Քրիստոսի կողմից Նոր Կտակարանի սկզբունքներով, զարգացած առաքյալների միջոցով, սրբագործված Եկեղեցու ավանդությամբ:

Եկեղեցու խորհրդական կյանքի` Սուրբ Հոգու շնորհներից բխող այս զարգացման անբաժան և առաջնային կողմերից է բժշկության շնորհը: Հիվանդության և դրա բուժման մասին Եկեղեցու աստվածաբանական մոտեցումն ու մեկնաբանությունը խորապես պայմանավորված են մեր Տիրոջ` Հիսուս Քրիստոսի երկրային գործունեությամբ և առաքելությամբ:

Հիսուսի գործունեության առանցքը բժշկումն էր լայն հասկացությամբ, այսինքն` անկում ապրած մարդկության վերականգնումն իր նախնական և սկզբնական վիճակին. բժշկելով մարմինը` բժշկել առաջին հերթին հոգին: Նորկտակարանյան պատմությունները մեզ բազմաթիվ տեղեկություններ են հաղորդում Հիսուսի գործած հրաշք-բժշկությունների մասին` կաղերի, կույրերի, անդամալույծների, բորոտների բժշկությունները, դևերի հալածումը: Այս բոլոր պարագաներում Նրա գործն Աստծո զորությամբ իրագործված հրաշքի առկայության փաստն էր, ինչպես նրանց համար, ովքեր ստացան այդ բժշկությունը, այնպես էլ ականատեսների: Հիսուսը բժշկում էր թե՛ խոսքով և թե՛ հպումով` մարդկանց ընդգրկելով Աստծո ապաքինող ներկայության մեջ: Ավետարաններն արձանագրում են, որ առաքյալները, որոնց Նա ուղարկում էր հիվանդներին բժշկելու և տարածելու Երկնքի Արքայության ավետիսը, նույնպես անմասն չէին Հիսուսի բժշկող առաքելությունից: Այս իմաստով` առաքելական քարոզության և գործունեության մեջ էական տեղ էին զբաղեցնում աղոթքն ու Հիսուսի անվան հռչակումը: Այսինքն` դրանք իրականանում էին միայն հավատքով և Տիրոջ անվան զորությամբ, որով նրանք կարողանում էին ընդդիմանալ խավարի ուժերին և իրենց գործած հրաշքների միջոցով արտահայտել Երկնքի Արքայության ներկայությունը:

Առաքելաշավիղ մեր Մայր Եկեղեցու ողջ դարավոր ընթացքը մշտապես մնացել է այս ծիրի մեջ` հավատացելոց հոգևոր պետքերը հոգալուն զուգահեռ խնամք տածել նաև նրանց մարմնական առողջության մասին` հետևելով Տիրոջ և Նրա աշակերտների օրինակին: Չնայած այս խորհրդի արտաքին` ծիսական կողմը ժամանակի ընթացքում ունեցել է որոշակի փոփոխություններ, կրճատումներ և հավելումներ, բայց դրա ներքին` հոգևոր բովանդակությունն այդ ամենից չի փոխվել կամ վերացել. այն է` հոգում մաքրության, ապաշխարության, խոստովանության, թողության ճանապարհով, Սուրբ Հոգու շնորհով և ներգործությամբ, Տիրոջ փրկչական խոսքին ապավինելով ու հավատալով, Նրա կենարար Մարմնին ու Արյանը հաղորդվելով, հասնել նաև մարմնական առողջության:

Եվ առավելաբար մեր ապրած այս վերջին օրերին, երբ այսքան շատացել են հիվանդությունները, տիրավանդ շավղով ընթացող քրիստոնյաներիս համար բազմակի կարևորություն է ստանում Սուրբ Հոգուց բխող այս մեծագույն շնորհի մեջ հարատևելն ու զորանալը, մեր ամենօրյա աղոթքներն ու պաղատանքները բազմապատկելը բոլոր նեղյալների և հիվանդացյալների համար, մեղքից ու ապականությունից հեռանալն ու սրբությանը և աստվածայինին փարվելը, հոգևոր ծուլությունից հրաժարվելն ու ժրաջան աղոթասիրության մեջ կենցաղավարելը: Թող Աստված զորացնի մեզ այս ճանապարհին. ԱՄԵՆ:

Տեր Պարգև քահանա ԶԵՅՆԱԼՅԱՆ
Սիսիանի տարածաշրջանի հոգևոր հովիվ

Աղբյուր՝ Irates.am