Այսպէս է ասում Տէրը. Որդեա՛կ, պահի՛ր իմ խօսքերը եւ օր ու գիշեր դրանց մասի՛ն մտածիր իբրեւ հարազատ որդի եւ ազնիւ ժառանգ, իսկ նա, ով չի նորոգում եւ բարձրացնում նախնիների առաքինութիւնը, նա ամօթ եւ նախատինք է իր պապերի համար եւ մի նոր անէծք: ՍԻՐԱՔ ; 20 ,28

«Երանի՜ նրանց, որոնք չեն տեսել և սակայն կհավատան»

«Տիրոջ Հոգին Ինձ վրա է, դրա համար իսկ օծեց Ինձ, Ինձ ուղարկեց աղքատներին ավետարանելու, սրտով բեկյալներին բժշկելու, գերիներին ազատում քարոզելու, և կույրերին՝ տեսողություն, կեղեքվածներին ազատ արձակելու, Տիրոջը ընդունելի տարին հռչակելու» (Ղուկաս 4:18, 19):

Սիրելի՛ հավատացյալ քույրեր և եղբայրներ.

​Եսայու մարգարեության այս խոսքերը մեր Տեր և Փրկիչ Հիսուս Քրիստոս ընթերցում է Նազարեթի ժողովարանում և հայտարարում. «Այսօր այս գրվածքները կատարվեցին» (Ղուկաս 4:21): Երեք տարի շարունակ Հիսուս Քրիստոս Հրեաստանում ապրեց, քարոզեց, բժշկեց, հրաշքներ գործեց, սակայն հրեաները խստասրտությամբ չցանկացան հավատալ, որ Նա խոստացված Մեսիան է:

Հովհաննես Մկրտիչը մի անգամ իր աշակերտներից երկուսին ուղարկեց Քրիստոսի մոտ հարցնելու. «Դո՞ւ ես, որ գալու էիր, թե ուրիշին սպասենք» (Ղուկաս 7:20): Նա պատասխանեց. «Գնացեք պատմեցե՛ք Հովհաննեսին, ինչ որ դուք տեսաք և լսեցիք, որ կույրերը տեսնում են, կաղերը քայլում, բորոտները մաքրվում են, խուլերը լսում, մեռելները հարություն են առնում, աղքատները Բարի լուրն են լսում, և երանի՜ նրան, որ Իմ պատճառով չի գայթակղվի» (Ղուկաս 7:22, 23):

Նրա աշակերտներից շատերն էլ գայթակղվեցին և լքեցին Նրան: Այդժամ Նա հարցրեց տասներկուսին. «Մի՞թե դուք էլ ուզում եք գնալ»: Սիմեոն Պետրոսը Նրան պատասխանեց. «Տե՛ր, ո՞ւմ մոտ պիտի գնանք: Դու հավիտենական կյանքի խոսքեր ունես: Եվ մենք հավատացինք և ճանաչեցինք, որ Դու ես Քրիստոսը՝ Աստծո Որդին» (Հովհաննես 6:68-70):

Նախապես մարգարեները, հետո ավետարանիչները մարդկանց միտքն ու սիրտը սնուցեցին հավատքի խոսքերով, այնուհետև նահատակներն ու մարտիրոսները իրենց արյամբ մեզ պատմեցին Աստծո մասին և վկայեցին իրենց աննկուն հավատքը:

Երբ հայոց Աբգար թագավորի իշխանները նրան պատմեցին Փրկչի կատարած հրաշքների մասին, նա, ինչպես վկայում է Մովսես Խորենացին, «զարմանալով ստուգիվ հավատաց, որ Նա արդարև Աստծու որդի է»: Եվ քանի որ հիվանդ էր, նամակ է գրում Քրիստոսին. «Լսել եմ Քո մասին և այն բժշկությունների մասին, որ կատարվում են Քո ձեռքով առանց դեղերի և արմատների, որովհետև, ինչպես ասում են, Դու կույրերին տեսնել ես տալիս, կաղերին քայլեցնում ես, բորոտներին մաքրում ես, չար ոգիները և դևերը հանում ես և առհասարակ երկարատև հիվանդություններով չարչարվողներին բժշկում ես, նաև մեռածներին կենդանացնում ես: Երբ այս ամենը Քո մասին լսեցի, մտքումս դրեցի այս երկուսից մեկը. կա՛մ որ Դու Աստված կլինես, որ երկնքից իջել ես և այս բաներն անում ես, կա՛մ Աստծո Որդի կլինես, որ այդ անում ես: Այս պատճառով Քեզ գրեցի՝ աղաչելով, որ նեղություն կրես, գաս ինձ մոտ և բժշկես իմ ունեցած հիվանդությունը: Նաև լսեցի, թե հրեաները Քեզանից տրտնջում են և ուզում են Քեզ չարչարել, բայց ես մի փոքր և գեղեցիկ քաղաք ունեմ, որ երկուսիս էլ բավական է» (Մովսես Խորենացի, Հայոց պատմություն, գիրք երկրորդ, ԼԱ): Որքա՜ն գեղեցիկ է Սուրբ Աբգար թագավորի հավատի ու սիրո խոստովանությունը Հիսուս Քրիստոսին: Հեռահար, առանց տեսնելու հավատաց Աստծո Միածին Որդուն, և հրավիրեց Իր մոտ ապրելու, որպեսզի պատստպարի Նրան հրեաների հետապնդումներից և հյուրընկալի: Մեզ համար օրինակելի է նրա վարքը, որովհետև ոչ միայն բժշկություն է ակնկալում Աստծուց, այլ նաև Իր սերն ու հավատն է հայտնում առ Աստված:

Քանի որ Հիսուս Քրիստոս աշխարհ էր եկել մարդկության փրկագործության խորհուրդը լիովին ի կատար ածելու և պետք է խաչվեր, հրաժարվում է գնալ Աբգարի մոտ, բայց նրան է ուղարկում Իր «կենդանագիր պատկերը» և մի նամակ, որում ասվում է. «Երանի նրան, ով Ինձ հավատում է, թեպետ տեսած չլինի: Որովհետև Իմ մասին այսպես է գրված, թե ովքեր Ինձ տեսնում են, Ինձ չեն հավատա, իսկ ովքեր չեն տեսնում, կհավատան և կյանք կգտնեն: Իսկ որ դու գրեցիր, որ գամ քեզ մոտ, Ես այստեղ պետք է կատարեմ այն բոլորը, որի համար ուղարկված եմ: Երբ այս բոլորը կկատարեմ, կհամբառնամ Նրա մոտ, որ Ինձ ուղարկեց, և երբ համբառնամ, քեզ մոտ կուղարկեմ Իմ այս աշակերտներից մեկին, որ քո ցավերը բժշկի և կյանք շնորհի քեզ և քեզ հետ եղողներին» (Մովսես Խորենացի, Հայոց պատմություն, գիրք երկրորդ, ԼԲ):

Երկու հազար տարի քարոզվում է քրիստոնեությունը, եկեղեցու զանգերը հրավիրում են Աստծո խնջույքին, սակայն շատ-շատերը դեռևս հավատքն ունայնություն են համարում՝ անտարբեր գտնվելով Աստծո կանչին: Հիսուս Քրիստոս մեր Տերն ասում է Նիկոդեմոսին. «Աստված Իր Որդուն չուղարկեց աշխարհ, որ դատապարտի աշխարհը, այլ՝ որպեսզի աշխարհը Նրանով փրկվի: Ով Նրան հավատում է, չպիտի դատապարտվի, և ով Նրան չի հավատում, արդեն իսկ դատապարտված է, քանի որ Աստծո Միածին Որդու անվանը չհավատաց» (Հովհաննես 3:17, 18):

Քրիստոս յուրաքանչյուր մարդու հետ Իր ճանապարհն է անցնում: Աստծո նկատմամբ հավատքը, Աստծո հետ հարաբերությունը երբեք տեսական մակարդակի վրա չի մնում, Ինքը Տերը դա թույլ չի տալիս, որովհետև Աստված վերացական հասկացողություն չէ, այլ Հոգի է ու Կյանք և գալիս է դեպի մարդը: Աստված-մարդ հարաբերությունը կենդանի հարաբերություն է, և Աստված մարդուց կենդանի հավատք է ակնկալում: Արդյո՞ք մենք Աբգար թագավորի անվերապահ հավատքն ունենք առ Աստված, թե՞ մեր ամբարտավանությամբ այդքան մոտ լինելով Աստծուն, այդքան հեռու ենք Նրանից: 1700-ամյա քրիստոնեական կյանքից հետո ինչպիսի՞ հավատք ունենք, սիրո՞ւմ ենք Աստծուն, թե՞ մոռացել ենք արարածների Արարչին: Սիրելինե՛ր, Հիսուս Քրիստոս միայն քաղցրացնում է մեր կյանքը: Միգուցե մարդկանց թվում է, թե հավատքի կյանքը ձանձրալի է, միապաղաղ, անհետաքրքիր, սակայն այդպես չէ: Մեզանից յուրաքանչյուրը կարող է վկայել, թե որքան իմաստալից է դառնում մեր կյանքը Հիսուս Քրիստոսի հետ, որքան ենք մենք երջանկանում մեր ծնողի գիրկը վերադառնալով: Կյանքի գույները բացում են իրենց երանգները մեր առջև, գծվում են մեր առաքելության ուղիները:

Սիրելինե՛ր, եկեք առ Աստված ունեցած մեր հավատքով մեր սիրտը դարձնենք Ուխտի տապանակ, որ Քրիստոս գա և բնակվի մեր մեջ: Մեր սիրով Հաղորդության սուրբ սկիհ դարձնենք մեր սիրտը, որի մեջ գալիս է, հանգրվանում Քրիստոս և բաշխվում մարդկանց: Մենք էլ, հավատալով և մեր սրտերում ընդունելով Քրիստոսին, բաշխենք մեր սերը մեզ շրջապատող մարդկանց: Մենք՝ քրիստոնյաներս, Սուրբ Գրքի պատառիկներն ենք, որ կրում ենք Աստծո խոսքը մեր մեջ, և մեր կյանքով, պահվածքով, բնավորության դրսևորմամբ և հոգեկերտվածքով պետք է առիթ դառնանք, որ մեր գործերը մարդկանց մեջ կենդանի հավատքի ծնունդ տան:

Շնորհք, սէր և խաղաղութիւն Տեառն մերոյ Յիսուսի Քրիստոսի եղիցի ընդ ձեզ, ընդ ամենեսեանսն. Ամեն:

Տեր Վահան քհն. Առաքելյան
Աղբյուր՝ Surbzoravor.am