Այսպէս է ասում Տէրը. Որդեա՛կ, պահի՛ր իմ խօսքերը եւ օր ու գիշեր դրանց մասի՛ն մտածիր իբրեւ հարազատ որդի եւ ազնիւ ժառանգ, իսկ նա, ով չի նորոգում եւ բարձրացնում նախնիների առաքինութիւնը, նա ամօթ եւ նախատինք է իր պապերի համար եւ մի նոր անէծք: ՍԻՐԱՔ ; 20 ,28

Արտաշէս Յարութիւնեան. «Մեսրոպ Մաշտոց»

«Մեսրոպ Մաշտոց»-ին նւիրւած քերթւած

Երանելին մենակեաց մ՛էր նորատի,
Հոգին՝ ազատ անցաւորին պայմանէն,
Եւ անձնատուր Երազի մը տարօրէն,
Որ մենութեան անկիւնին մէջ կը փթթի:

Տւայտանք մը խոր, անսփոփ կարօտի
Մենակեացին կը պրկէր սիրտն ուժգնօրէն.
Պիտի գտնէ՜ր, երբ գար շնորհն հրեղէն,
Պայծառ բխում աստւածային ոլորտի:

Եւ աղօթքի պահու մը մէջ վերասլաց,
Հոգւոյն վճիտ ամենատես աչքը բա՜ց,
Տեսա՜ւ շարանն հրաքանդակ տառերուն…

Ու դարեր վերջ, նոյնիսկ դպիր մ՛աննշան
Այդ նիշերով թեւ կու տայ իր ներշնչման՝
Սուրբին ձօնւած իր այս տաղովն անանուն: