Այսպէս է ասում Տէրը. Որդեա՛կ, պահի՛ր իմ խօսքերը եւ օր ու գիշեր դրանց մասի՛ն մտածիր իբրեւ հարազատ որդի եւ ազնիւ ժառանգ, իսկ նա, ով չի նորոգում եւ բարձրացնում նախնիների առաքինութիւնը, նա ամօթ եւ նախատինք է իր պապերի համար եւ մի նոր անէծք: ՍԻՐԱՔ ; 20 ,28

«Յար, Մեմզարե»

Յա՛ր ,Մեմզարե, Մեմզարե,
Մեմզար սարեն իջեր է ,
Յա՛ր ,Մեմզարե, Մեմզարե,
Վարդ, մանուշակ բերեր է :
Յա՛ր ,Մեմզարե, Մեմզարե,

Ապրոն առէջ գացեր է,
Յա՛ր ,Մեմզարե, Մեմզարե,
Խորոտ յարին տեսեր է:
Յա՛ր ,Մեմզարե, Մեմզարե,
Թուխտ մը չամիչ տվեր է,
Յա՛ր ,Մեմզարե, Մեմզարե,
Անուշ պագ մը առեր է:

Բոբիկ մի՛ քելե, Մեմզարե՛,
Փուշ կեղնե տոտիկ, Մեմզարե՛,
Արծըթե գոտիդ, Մեմզարե՛,
Դու ինձ խորոտիկ, Մեմզարե՛:

Յա՛ր ,Մեմզարե, Մեմզարե,
Մեմզար սարեն իջեր է,
Յա՛ր ,Մեմզարե, Մեմզարե,
Վարդ , մանուշակ բերեր է:

Յա՛ր ,Մեմզարե, Մեմզարե,
Մեմզար սարեն իջեր է,
Յա՛ր ,Մեմզարե, Մեմզարե,
Խորոտ յարին տեսեր է:
Յա՛ր, Մեմզարե, Մեմզարե,
Անուշ պագ մը առեր է:

Այս պարերգում հանդես է գալիս սիրահար տղան, որն ասում է, որ իր սիրեցյալ Մեմզարը սարից իջել է ու վարդ, մանուշակ բերել իր հետ: Նրան ընդառաջ է գնացել տղան, որի անունն Ապրո է, ու կարոտով նայել մոտեցող աղջկան: Երբ իրար են հասել, տղան թղթե փաթեթով չամիչ է տվել աղջկան ու մի համբույր առել նրանից:
Հանկարծ տղան տեսել է, որ աղջիկը ոտաբոբիկ է, ու հորդորել է կոշիկ հագնել, թե չէ ոտքը փուշ կմտնի ու ցավ կպատճառի: Ապա նա Մեմզարից խնդրում է նրա արծաթե գոտին: Հին ավանդույթների համաձայն՝ աղջկա գոտին խորհրդանշում էր նրա կուսությունը, և գոտին նա հանձնում էր միայն իր փեսացուին: Ամուսնացած կանայք արդեն այլ գոտի էին կրում, որը տարբերվում էր օրիորդների գոտիներից: Այսինքն, Ապրոն, խնդրելով աղջկա գոտին, նրան ամուսնության առաջարկ է անում:
Երգի հաջորդ տեսարանում Մեմզարը կրկին իջնում է սարից և այս անգամ ինքն է նկատում իր խորոտ յարին՝ Ապրոյին և նրանից մի համբույր առնում: Ինչպես երևում է, նա ընդունել է ամուսնության առաջարկը:
Ի դեպ, Մեմզարը, հավանաբար, Նոյեմզար անվան աղավաղված տարբերակն է, որը, ըստ ավանդության, եղել է Նոյ նահապետի կինը:

Աղբյուր՝ Արշակ Ադամյան