Այսպէս է ասում Տէրը. «Խրատի՛ր որդուդ, եւ նա հանգստութիւն կտայ քեզ, զարդ կլինի քո հոգու համար եւ չի հնազանդուի անօրէն ազգի: Ով գնում է արդարութեան ճանապարհով, օգնութիւն է գտնելու, իսկ ով ծուռ ճանապարհ է ելնում, նրա ոտքը պիտի կապուի» (Առակներ 28:17-18)

Ռազմիկ Դավոյան. Նարեկացուց հետո

Ծառից տերևը ներքև ծուրուրաց,
Ինչպես վրձինից երանգը կաթեր,
Եվ մայթի վրա նկարեց տերև:

Քամին բիբերիս վրայով սուրաց,
Իսկ արևն ելավ ու լճի խորքում
Նկարեց սառը աշունքվա արև:

Ես լճի ափին վանք նկարեցի,
Վանքի մի խցում՝ թափթփված երգեր,
Թելն էլ զանգակի լեզվակը բռնեց,
Որ զանգի. «ծըլը՜նգ»,- աշուն է եկել: