Այսպէս է ասում Տէրը. «Արդարեւ, ով անարգում է իմաստութիւնն ու խրատը, թշուառական է. ունայն է նրա յոյսը, անօգուտ է նրանց վաստակը, եւ պիտանի չեն նրանց գործերը: Նրանց կանայք անմիտ են, նրանց երեխաները՝ չարաբարոյ, եւ անիծուած են նրանց ծնունդները» (Իմաստ. Սողոմոնի 3:11-12)

Հայրիկ Մուրադյան. Շատխու սարեր

1. Շատխու սարեր, պետ-պետ քյարեր,
Տան չըլուսեր արև արեր,
Սանդ կըծիծիմ քի խըսացու,
Բալաք կատուն մեջ մըսացու:
Խի հո, խի հո, խանե, խանե,
Խի հո, խիյո, խանե, խանե:
2. Հայրա սարեր, վերսա քյարեր,
Նազեն պոպիկ խաց չի տարեր,
Կըրող ու մահ Մարկոս տաներ,
Նազեն պոպիկ խաց չըտաներ:
Խի հո, խի հո…
3. Իրիկ’մ ունիմ դեղին-մեղին,
Ով որ տեսնի պատռի լեղին.
Ձեռնեն բըռնեմ տամ կըրողին,
Թըղնեմ էրթամ խըտ սիրողին:
4. Ծամեր հերգեն բաժնի պարակ,
Ոտներ թիթիվ ինչըխ կըրակ,
Կերթա սարեր խավես քյաղի,
Կըդառնա տուն էլուր մաղի։
5. Իս մեռնիմ քյի պանցրիկ լուսնակ,
Տյու հուստ կիկյաս մինակ-մինակ,
Մարդ չըմ տիսի քի տարզանակ,
Փութկյու Սըփկյուռք ըզ քյի քոմակ: