Այսպէս է ասում Տէրը. «Արդ, արթո՛ւն կացէք, որովհետեւ չգիտէք, թէ տանտէրը երբ կգայ՝ երեկոյեա՞ն, թէ՞ կէսգիշերին, աքլորականչի՞ն, թէ՞ առաւօտեան դէմ: Գուցէ, յանկարծակի գալով, ձեզ քնի մէջ գտնի: Բայց ինչ որ ձեզ եմ ասում, ամէնքին եմ ասում. արթո՛ւն կացէք» (Մարկոսի 13:35-37)

Գնդիկավոր գրիչի հայկական արմատը

Մատենադարանի ձեռագրերը վկայում են, որ առաջին գնդիկավոր ինքնահոս գրիչները հնարել են հայ գրչագիրները դեռևս 1166 թվականին` Հռոմկլայում (Կիլիկիա): Այդ թվականին գրված մի ձեռագրում պատկերված է ավետարանիչը` գնդիկավոր ինքնահոս գրիչը ձեռքում: Ստեփանոս գրչի հիշատակությունից պարզ է դառնում, որ գրիչը մեկ անգամ թաթախելով 700 տառ է գրել, մոտավորապես մեկ էջ:
Սա հաստատում է, որ ինքնահոս գրիչը հայկական ծագում ունի, քանի որ 1166 թվականից առաջ հին մատենագրության մեջ չի հիշատակվում նման որևէ դեպք:

ՀՈՎԻԿ ՉԱՐԽՉՅԱՆ