Այսպէս է ասում Տէրը. Որդեա՛կ, պահի՛ր իմ խօսքերը եւ օր ու գիշեր դրանց մասի՛ն մտածիր իբրեւ հարազատ որդի եւ ազնիւ ժառանգ, իսկ նա, ով չի նորոգում եւ բարձրացնում նախնիների առաքինութիւնը, նա ամօթ եւ նախատինք է իր պապերի համար եւ մի նոր անէծք: ՍԻՐԱՔ ; 20 ,28

Գառնիկ Քալաշյան. Աստծո թախիծը

* * *

Ձուլեցէ՛ք, ձուլեցէ՛ք գնդակներ,
Մատաղ կուրծք, ա՜խ, այնքա՜ն ու այնքա՜ն,
Ձուլեցէ՛ք, ձուլեցէ՛ք գնդակներ:

Հիւսեցէ՛ք պսակներ,պսակներ,
Դաշտերում ծաղիկնե՜րը այնքան…
Հիւսեցէ՛ք պսակներ,պսակնե՜ր:

Նւագէ՛ք թաղումի քայլերգեր,
Մեռելները այնքա՜ն ու այնքա՜ն…
Նւագեք թաղումի քայլերգեր:

* * *

Ո՛չ փառք, և գանձ, ո՛չ ազատութիւն
Ո՛չ ապագայի վառ հեռանկար-
Չե՛ն քաւի այսքան արիւն, խենթութիւն,
Չե՛ն մոռացընի օրն այս խելագար:

Մէկ է ինձ համար, թէ ո՜վ կը յաղթի,
Ինձ չի՛ հարբեցնի ո՛չ առասպել…
- Օ՜, թէ ձեզ ներէն բազուկը բախտի
Դուք, որ ովկիանով արիւն էք թափել:

* * *

Լճակը գրկեց մութը գաղտնապահ,
Լճակի ափին սպասում եմ քեզ…
Աստղերը նազով ընկել են ճամփա-
Իմ կյանքի Աստղիկ, դու ե՞րբ կծագես:

Դու կգաս՝ մթնում անձև պատկերով,
Փափուկ մատներով կգգես հոգիս,
Նիրհած սեզերից՝ ցողոտ ոտքերով,
Իմ քնքուշ եղնիկ, կմարես գրկիս: 

Եկ, համակիր ինձ բույրով հարբեցման,
Հանացանքի ծաղկունք գրկումդ ծփան…
Արձակ մազերդ երազի նման
Մութով պարուրեն, ծածկեն իմ ճամփան:

Եվ ես միշտ անհագ հայցեմ մոռացում,
Հեզիկ տարածվեմ, Աստված իմ, քո դեմ-
Եվ խելառության ու կրքի բոցում
Ես քեզ աղոթեմ, ես քեզ աղոթեմ:

* * *

Երանի ձեզ, որ պիտի գաք
Մեզնից ուրախ,մեզնից խնդուն,
Մենք մեր տան մեջ օտար եղանք,
Դուք տիրաբար մտեք մեր տուն…

Անդին