Այսպէս է ասում Տէրը. Որդեա՛կ, պահի՛ր իմ խօսքերը եւ օր ու գիշեր դրանց մասի՛ն մտածիր իբրեւ հարազատ որդի եւ ազնիւ ժառանգ, իսկ նա, ով չի նորոգում եւ բարձրացնում նախնիների առաքինութիւնը, նա ամօթ եւ նախատինք է իր պապերի համար եւ մի նոր անէծք: ՍԻՐԱՔ ; 20 ,28

«Արդար շուրթերը լռեցնում են թշնամանքը, իսկ բամբասանք տարածողներն անզգամ են»

Գավազանի հարվածն այնքան չի ցավեցնում մարդուն, որքան լեզվի հարվածը, որովհետև թեպետ լեզուն ոսկոր չունի, բայց ոսկոր է փշրում: Ինչպես որ կրակն է լափում փայտը, այդպես էլ բամբասողի լեզուն՝ անմեղի ոսկորները: Ավելի պետք է զգույշ մնալ խածնող շուրթերից, քան կատաղի շների ժանիքներից:

Լեզուն գուցե այն պատճառով է համարձակվում չար բաներ խոսել, որ չունի աչքեր, որոնցով ամաչի, և չունի ականջ, որով լսի իր խոսքերը, չի տանջվում, որ վախենա, և բերանից դուրս չի գալիս, որ վտարվի: Եթե այդպես չլիներ, գուցե չհանդգներ շատ վնաս գործել:

Եթե այն ամենը, որ լեզուն խոսում է, ձեռքերը կատարեն, շուտով նրանց մատները կփշրվեն, քանի որ լեզուն ոսկոր չունենալով, շատ բան կարող է խոսել ու անվնաս մնալ, բայց ձեռքը, ոսկորներից կազմված լինելով, եթե այդ ամենն անի, սաստիկ կերպով կփշրվի:

Պողոս պատրիարք Ադրիանուպոլսեցի

ԲԱՆՔ ՀԱՐԱՆՑ