Այսպէս է ասում Տէրը. Որդեա՛կ, պահի՛ր իմ խօսքերը եւ օր ու գիշեր դրանց մասի՛ն մտածիր իբրեւ հարազատ որդի եւ ազնիւ ժառանգ, իսկ նա, ով չի նորոգում եւ բարձրացնում նախնիների առաքինութիւնը, նա ամօթ եւ նախատինք է իր պապերի համար եւ մի նոր անէծք: ՍԻՐԱՔ ; 20 ,28

Պարույր Սևակ․ Խեղկատակը

- Որտե՞ղ են ապրում քամիները:
- Պալատների մեջ:
Եվ, անշո՛ւշտ, մեր իսկ ռունգներում:

- Որտե՞ղ է մեռնում լռությունը:
- Քարոզների մեջ:
Եվ բռնադատված մեր իսկ ունկերում:

- Որտե՞ղ է պահված արյունը մեր տաք:
- Մեր հին թշնամու եղունգների տակ,
Մկրատի՜ կարոտ կեռ եղունգներում:

- Որտե՞ղ են մեռնում բոլոր կուռքերը:
- Ծափ ու ծնծղայի ծանրության ներքո,
Նաև խունկերում:

- Իսկ զորանում է մեր խելքը որտե՞ղ:
- Ո՛չ գանգում,
Այլ մեր վերքերո՜ւմ:

- Իսկ որտե՞ղ է մեր փրկությունը:
- Մե՛ր,
Եվ, ավա՜ղ, ո՛չ մեր ձեռքերում...

25.X.1962թ.
Երևան