Այսպէս է ասում Տէրը. «Արդ, արթո՛ւն կացէք, որովհետեւ չգիտէք, թէ տանտէրը երբ կգայ՝ երեկոյեա՞ն, թէ՞ կէսգիշերին, աքլորականչի՞ն, թէ՞ առաւօտեան դէմ: Գուցէ, յանկարծակի գալով, ձեզ քնի մէջ գտնի: Բայց ինչ որ ձեզ եմ ասում, ամէնքին եմ ասում. արթո՛ւն կացէք» (Մարկոսի 13:35-37)

«Երբ մարդիկ իրար երդում են տալիս չհավատալու անսուրբ երդումով...»

Երբ ազատության ծիլերը նրբին
թափվում են գետին հողմաբեկումով,
երբ մարդիկ իրար երդում են տալիս
չհավատալու անսուրբ երդումով:

Երբ հավատի դեմ զենքեր կան արթուն,
քնած սիրո դեմ՝ հրթիռներ վայրի,
էլի հավատը կփրկի մարդուն,
եւ սերը կյանքը կհրավառի:

...Անարդարության համար այս անափ
ու՞մ կանչեմ դատի, ի՞նչ տամ դատվողին:
Անիմաստ կյանքի իմաստը մեկնեմ
վհատեցնողին ու վհատվողին:

Եվ այս աշխարհում բոլոր-բոլորի
հայացքը մի պահ դարձընեմ հողին
եւ ասեմ՝ փնտրեք, այնտեղ է ապրում,
հողի մեջ փնտրեք հողն ստեղծողին:

Փնտրեցեք այնտեղ, այնտեղ կգտնեք
Հայաստան հողը արարող Աստծուն.-
նա ձեզ վերստին մարդ կդարձնի,
կվառի ձեր մեջ կյանքի հիացում:

Ռազմիկ ԴԱՎՈՅԱՆ