Այսպէս է ասում Տէրը. Որդեա՛կ, պահի՛ր իմ խօսքերը եւ օր ու գիշեր դրանց մասի՛ն մտածիր իբրեւ հարազատ որդի եւ ազնիւ ժառանգ, իսկ նա, ով չի նորոգում եւ բարձրացնում նախնիների առաքինութիւնը, նա ամօթ եւ նախատինք է իր պապերի համար եւ մի նոր անէծք: ՍԻՐԱՔ ; 20 ,28

Բաբկեն Ներսիսյանը՝ որդուն, Տիգրան Ներսիսյանին

«Տղաʹս, համարձակ մտիր մեր արվեստի վսեմ աշխարհը, համարձակ, բայց և խելոք եղիր միշտ, որ չմոլորվես: Դժվար կլինի ճանապարհդ, բայց դու անպայման կհաղթահարես բոլոր դժվարությունները, եթե համարձակ ու թեթև անցնես ուղիդ: Հավատը քո ուժերի նկատմամբ թող երբեք չլքի քեզ, և երբեք չի լքի, հավատա ինձ, եթե հոգիդ զվարդ պահես և ծիծաղես դժվարությունների երեսին: Միշտ ձգտիր դեպի վեր, մոռացիր հանգիստ, գիտցիր՝ հանգիստը ծուլության երկվորյակն է կամ ընկերը: Նրանք մարդու ամենամեծ թշնամիներն են. կյանքը պայքար է, նետվիր պայքարի մեջ, ազնիվ պայքար մղիր, շուրջդ քեզ նման մարդիկ են:

Միշտ բարի եղիր նրանց հանդեպ, թող գեղեցիկը, բարին ու ճշմարիտը լինեն քեզ առաջնորդ: Օ´ն…հառա՜ջ…՚. վարպետն իրենից հետո այս խոսքերն էր կտակել որդուն՝ Տիգրան Ներսիսյանին:

Տիգրան Ներսիսյանն ընդամենը 19 տարեկան էր, երբ կյանքից հեռացավ հայրը` ճանաչված դերասան Բաբկեն Ներսիսյանն, ում նա համարում է իր առաջին և վերջին ուսուցիչը:

«Երբ նա մահացավ, իմ ու ընտանիքիս համար աշխարհը շրջվեց: Մնացինք անտեր: Ես իմ մեջ ուժ գտա ու իր տված պաշարով ավարտեցի գեղարվեստաթատերական ինստիտուտը: Հայրս չի եղել, որ իր հնարավորություններով, կապերով ինձ օգնի: Ուղիղ հակառակը կատարվեց: Հորս մահից հետո այն մարդիկ, որ իրեն վատ էին վերաբերվում, հայացքները շրջեցին դեպի ինձ և սկսեցին հարվածել: Ես շատ դժվարությունների միջով եմ անցել: Հորս անունը ոչ թե օգնել է, այլ` հակառակը: Անընդհատ պետք էր ապացուցել բոլորին: Բայց ես շնորհակալ եմ այդ դժվարությունների համար, դրանք ինձ ավելի ուժեղ են դարձրել»,- պատմում է Տիգրան Ներսիսյանը:

Բաբկեն Ներսիսյանը եղել է լայն դիապազոնի դերասան, հանդես է եկել կատակերգական, բնութագրական, դրամատիկական և ողբերգական դերերով: Խաղացել է բազմաթիվ ներկայացումներում` Գ.Սունդուկյանի «Պեպո» (Պեպո), «Քանդած օջախ» (Օսեփ), Ա.Շիրվանզադեի «Քաոս» (Միքայել), Վ.Սարոյանի «Իմ սիրտը լեռներում է» (Բեն Ալեքսանդր), Ն.Զարյանի «Արա Գեղեցիկ» և այլ ներկայացումներում:

Պարգևատրվել է մի շարք շքանշաններով ու մեդալներով: 1961թ. արժանացել է Հայաստանի, 1972թ.` ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստի կոչման: Մահացել է Երևանում: