Այսպէս է ասում Տէրը. «Ես եմ դուռը. ով իմ միջով մտնի, կփրկվի։ Կմտնի ու դուրս կգա և արոտավայր կգտնի» (Հովհաննես 10:9)

«Նարեկացիի աղոթք երգերուն մեջ կը հնչե նոր դարերուն կարոտը»․ Լևոն Շանթ

Հազարամյակ մը մեզմե առաջ:

Շատ գրավիչ է դրամայի ազգային երանգը, որ հին ազգասիրական ողբերգություններից հետո շատ վաղուց էր, ինչ լրջորեն բեմ չէ դուրս եկած, գրվածքի պատմական հիմունքը, նրա գործողության վայրը Սևանը իր լճով, հայ իշխանն ու իշխանուհին, գրաբար հատվածները սաղմոսներից՝ այս ամենը մեզ հիշեցնում են մի հարազատ անցյալ և շարժում են մեր սրտի զգայուն լարերը:

Եվրոպական վերածնության դարերեն դարեր առաջ գրված մեր Նարեկացիի աղոթք երգերուն մեջ կը հնչե նոր դարերուն կարոտը, նոր դարերու նախերգանքը եղող վերածնության ձայնն ու ոգին: Եվ ասիկա մեր հայ հոգիի խորության և ստեղծագործ ուժերի տեսակետեն շատ բարձր վկայական մըն է: